MHA Characters x Reader (oneshots)

1.2

Bu bölümde adımız Mizuki Bakugou. 1-A sınıfındayız. Katsuki abimiz. O da 2-A sınıfında. Sarı saçlarımız kırmızı gözlerimiz var, Mitsuki'ye benziyoruz. Özgünlüğümüz ise derimizden salgıladığımız bir duman var, bazen hislerimize göre bu dumanın yoğunluğu değişebiliyor, ve istersek bu dumandaki partikülleri patlatabiliyoruz. Ayrıca bu dumanı soluyan kişilerin içlerine de partiküller girdiği için içlerindeyken patlatırsak bayılıyorlar. Tabi partikül miktarına göre ölebilirler de. Neyse hikayeye geçelim!

***

Sabah her zamanki gibi rutin şekilde uyandım. Uyandırıldım daha doğrusu. Benden 1 yaş büyük olan öküz bir abim vardı çünkü. Yine kafama vurarak uyandırmıştı beni. Yastığımı alıp ona fırlattım.

"YA Bİ SİKTİR GİT SABAH SABAH!"

"KÜFÜR ETME LAN BANA!" diye karşılık verdi Katsuki. Yatağımda doğrulup abime orta parmak çektim. 

"Bok."

"PARMAĞINI GÖTÜNE SOKARIM LAN!" birden odaya annem girdi.

"NE BU BAĞIRIŞMALAR SABAH SABAH! KESİN SESİNİZİ DE AŞAĞI KAHVALTIYA GELİN! OKULA GEÇ KALACAKSINIZ!"

Katsuki'yle aynı anda bağırdık.

"TAMAM LAN KOCA KARI!" annem ikimize de ölümcül bir bakış atıp odadan çıktı. Katsuki'yle birbirimize bakıp gülmeye başladık. Sonra kafasına vurdum.

"Ödeştik. Hadi çık da giyineyim."

"Ben kahvaltıya iniyorum gelirsin."

"Tamam bro." 

Kıyafetlerimi giydim ve çantamı alıp aşağı indim. Kahvaltıda leziz krepler vardı. Çok severdim.

"Eline sağlık anne de nereden esti sana krep yapma isteği ya?"

"Katsuki istedi sen de seviyorsun diye."

Göz ucuyla Katsuki'ye baktım. Kreplerini yiyordu. Ayağımla ayağını dürttüm.

"Şşt keko."

"Hm?" dedi ağzı doluyken.

"Anneme fikir verdiğin için sağol sayende karnımız doydu."

"Aynen." deyip kafasını salladı. Ayağımla bacağına vurduğumda yerinden hopladı.

"LAN Bİ DUR DA YEMEĞİMİ YİYEYİM MAL!"

"ÖF İYİ BE!" 

Babam gülümseyerek bizi izlerken annem Katsuki'nin kafasına vurdu kreplerini yesin diye. Ulan kaç yaşına geldik hala annem yemek yemiyoruz diye bizi dövüyor. 

Evden çıktığımızda Katsuki'yle gülüşe gülüşe yürüyorduk. Birbirimize bulaşıp küfür ettiğimize bakmayın. Ona her şeyden çok değer veriyorum. O da bana aynı şekilde. Sonunda okulun binasına girdiğimizde onun arkadaşlarını gördük. Sınıflarımız yan yanaydı. Arkadaşları da sınıfın önünde konuşuyorlardı. Abimin yakın arkadaşları oldukları için ben de tanıyordum. Özellikle Mina'yla çok yakındık. Yanlarına gittik. Mina beni görünce yanıma gelip sarıldı.

"Günaydın Mizuki-chan!"

"Günaydın Mina-senpaii~"

"Kızım kaç kere diyeceğim bana senpai deme diye." dedi Mina bıkkınlıkla. Güldüm.

"Olsun." o sırada diğerlerine baktım. Bakugou, Denki-senpai ve Kirishima-senpai'yle sohbet ediyordu. Sero-senpai de çok geçmeden yanımıza gelmişti. Ona da günaydın dedim ve gözüm içeri kaydı. Benim yeşil çocuk gelmiş miydi bugün acaba?