MHA Characters x Reader (oneshots)

0.5

Not: Bu bölümde 20 yaşındayız. Kahraman ismimiz de Lynx.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Başım koltuktan aşağı sarkmış bir biçimde izlediğim animenin yeni bölümlerine dalmıştım. Birden telefonum çaldı. Telefonu açtım ve üzerime düşen görevi öğrendim. Artık pro-hero olduğum için genelde kendime çok zaman ayıramıyordum. Boş zaman bulmuşsam da anime izleyerek geçiriyordum.

Şehrin arka sokaklarından birinde 4 villain tespit edilmiş. Biri Shigaraki ve Kurogiri, ama diğer ikisinin kimliği belirlenmemiş. Sanırım daha önce karşılaşmamışlar. Hazırlanıp kostümümü giydim ve -istediğiniz gibi düşünebilirsiniz kostümü- evden çıktım. Telekinezi yeteneğim oldukça gelişmişti, artık kendimi de uçurabiliyordum. Akıllı bilekliğime atılan konumun olduğu yere geldim ve kimseye görünmemek için bir yere çöküp izlemeye başladım. Shigaraki yanındaki kızla konuşuyordu. İkisinin yanında da garip görünümlü ve yüzünde zımbalar olan bir çocuk gördüm. Yanlarında da bir pro-hero vardı. Kanlar içinde yerde yatıyordu. Çok geçmeden saldırdım. Kurogiri portal açabildiği için oldukça hızlı olmam lazımdı. Shigaraki ve kıza doğru saldırıp zımbalı çocuğa döndüm. Ona da bir tekme atıp yere yığdım ve üstüne çöktüm. Yüzüne bir yumruk atmaya hazırlanmışken yüzüne bakıp olduğum yerde donakaldım. Gözleri çok mu güzeldi?

Havada kalan elim yavaş yavaş aşağıya inmeye başlamıştı. O sırada zımbalı çocuk yüzünü bana yaklaştırdı ve gözlerime bakmaya başladı. Kendime gelmeliydim. Yumruğumu tekrar sıkıp vuracakken kafama yediğim darbeyle bayıldım.

2 saat sonra~

Gözlerimi yavaş yavaş açmaya başladığımda bir sandalyeye bağlı olduğumu farkettim. Ağzım da bağlıydı. Bar gibi bir yerdeydik. Sonra olanları hatırladım. Bu aptallığım için kendimi asla affetmeyecektim. Zımbalı çocuk tam önümde, bana yakın bir şekilde duruyordu. Adını demin duyduğum kız, yani Toga, ve Shigaraki arkadan beni izliyorlardı. Zımbalı çocuk ağzımdaki bantı çıkardı. Rahat nefes alabiliyordum artık.

"Benden uzak durur musun lütfen? Çok rahatsız edicisin."

Gözlerini devirip ayağa kalktı ve duvara yaslanıp beni izlemeye başladı. O sırada Toga yanıma geldi ve bıçağıyla yanağımı kesti. Derin kestiği için acımıştı. Akan kanları küçük bir şişeye doldurmaya başladı.

"Ne yapıyorsun lan!"

Bana gülümseyerek baktı.

"Belki sonra ihtiyacım olur!"

Sesi fazla neşeli çıkıyordu. Rahatsız ediciydi. Ama çok da umurumda değildi. Sonra gülümsedim.

"Ben olsam telefonumu yok ederdim. Takip cihazından yerimi bulabilirler falan."

Kurogiri, Shigaraki'ye bakıp "Haklı." gibisinden bir şey söyledi. Shigaraki sinirlendi ve bağırdı.

"Ben bunu düşünemedim sanki gerizekalı!"

Yanıma yaklaştı ve cebimden telefonumu çıkarıp toza dönüştürdü. Ben oturmaya devam ederken onlar aralarında konuşuyorlardı. Dinlemeye başladım. Ama sadece bir kaç kelime duymuştum. Ona rağmen anlamama yetmişti. Bir süre sonra Shigaraki bana döndü ve konuştu.

"Şimdi pro-heroları ara. İstediklerimizi yaparlarsa seni bırakırız."

Güldüm.

"Hayır aramam. Yani arayamam."

Shigaraki bağırdı ve yanıma geldi.

"NEDENMİŞ O?! ARA DEDİM!"

Gözlerimi devirdim.