1K 94 12
                                        

İç çamaşırı: Günaydın 💕
Sıranın üzerine bırakacağım güzel ceketini 💕💕😽

_________________________________

Hyunjin-


Evden çıkarken gelen bildirime göz gezdirdim koşacak olursam o gelene kadar sınıfa varmış olur ve bu sırrı kökünden bitirmiş olurum.

Kapıyı kilitlediğime emin olduktan sonra koşmaya başladım. Tanrım ben bu hallere düşecek çocuk muyum?

Okula vardığımda bahçede yine çok fazla öğrenci olmadığını fark ettim. Şuan bununla zaman kaybedemem. Hızlı bir şekilde merdivenleri çıkarak sınıfın önüne vardım. Artık buluşma zamanıydı!
Açık kapıdan kendimi içeri atarken sırama göz gezdirdim

"Ama sikerim böyle işi ne ara geldin de gittin"

kendi kendime sınıfta isyan çıkarmıştım. Ceketime nefretle bakarken kapıdan içeri birinin girdiğini fark ettiğimde sustum. Sabah sabah insanların delirdiğimi düşünmesi isteyeceğim son şey bile değildi. Ceketi üzerime geçirerek sırama yöneldim.

"Günaydın hyunnie"

Kalın ses boş sınıfta yankılanırken dönerek ona baktım neden ceketimi gördükten sonra Felix'i görüyordum?

Saçmalama Hyunjin iyice parayonak oldun sende. Kafamı hafifçe salladım ve çocuğa cevap verdim

"Günaydın"

Kaçıncı kez olduğunu bilmiyorum fakat ceketi koklamayı bırakamıyorum. Garip bir koku vardı vanilya ve çileğin karışımı gibi. Koku mayışmama sebep olurken, Felix'in garip bakışlarının üzerimde olduğunu fark ettim. Aniden duraksamış ve birşey söylerse ne yalan uyduracağımı düşünmeye başladım.Ne diycem ne diycem

"Sorun ne Hyunjin? Üzerine Birşey mi döküldü?"

Ne diyecektim sapığım olan çocuğun kokusunu çok beğendim falan mı? Daha iyi birşey düşün daha iyi daha iyi.

"Ne? Yok canım. Yok birşey yeni bir parfüm aldım. Çok güzel kokuyor diye kokluyorum. Ay yoksa kokusu sana gelmedi mi? Pek güzel değildir o zaman ya."

Kıkırdamış ve önüne geri dönmüştü utanç utanç UTANÇ

"HYUNJİN BU YAPTIĞIN SAYGISIZLIK DERSTE UYUYACAKSAN O ZAMAN EVDE KALMAN DAHA İYİ SENİN İÇİN!!"

Aniden yükselen ses ile uyanmış ve ayakta zor dururken hocadan azar yiyordum.

"Özür dilerim bir daha olmayacak"

"Kabul edilemez! Umarım yakında sınav olduğunu biliyorsundur. Peki o zaman ne yapacaksın? Geçemeyecek olursan ne yapacaksın?!"

Haklıydı. Kesinlikle boku yemiştim. İyiliğim için söylüyordu.Bir az daha azardan sonra yerime oturmuşdum. Şimdiden gün yorulmama yetmişti.

Sonunda ders bitiyordu. Beden olduğu için çıkmadan önce üzerimi değiştiriyordum bu soğukta bunu yapmak işkence gibiydi.
Ani bir fotoğraf ve ardından gelen koşma sesleri, ne oluyordu?
Kazağı giymeden önce etrafa bakındım, kimse yoktu. Anlamaz bakışlarım etrafı tararken en sonunda kendime gelmiş ve kazağı üzerime geçirerek soyunma odasından çıkmıştım.

𝕴 𝖆𝖒 𝖋𝖆𝖑𝖑𝖎𝖓𝖌 𝖎𝖓 𝖑𝖔𝖛𝖊 -𝕳𝔶𝔲𝔫𝔩𝔦𝔵Hikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin