"Söylemiştim sana. Kalpleri buzdan olan insanlar sevgi nedir bilmezler. Onların tek bildiği şey emirleri yerine getirmektir"
Bana, kazanmanın aslında kaybetmek olduğunu öğretmişlerdi. Ben artık biliyordum ki barış bayrağının beyaz renk olmasının bir...
“Benim yanımda olmayanlar kaybetmiş sayılırlardı. Güçlüydüm, zengindim, cesurdum ve daha nice özelliğe sahiptim. Bu savaşı ben kazanacaktım ve zamanında benim tarafımı seçmeyenler bedelini tek tek ödeyeceklerdi”
Iris Eve Pride
6 Eylül 1995
Gözlerimi kasvetli bir sabaha araladım. Saati kontrol ettiğimde 06.12 olduğunu gördüm. Kahvaltıya bir saat gibi bir süre vardı.Hızlıca yatağımdan kalktım ve üstümü giyinmeye başladım. Gryffindor cübbem kendimi rahatsız hissetmeme neden olmuştu. Bu bina ait olduğumu düşünmüyordum. Evet cesurdum, kazanma hırsım vardı ve iyi niyetli biriydim ama en başta arkadaşlık nedir bilmezdim. Ve hırsımcesaretimden üstündü. Ama farklı olan bir şey vardı. Bir süreliğine umursamamaya karar verdim. Kafamı boş şeylerle doldurmak istemiyordum. Banyoya girip işlerimi halledip çıktım. Çıktığımda Ginny'yi uyanık görmeyi beklemiyordum.
"Günaydın Ginny. Erkencisin"
"Aslında hep erken kalkarım"
Ona bir şey demeden odadan çıktım. Gryffindor ortak salonuna doğru inerken kitap okuyan Hermione Granger dikkatimi çekmişti. Umursamadım.O beni istemiyorsa ben onu hiç istemiyordum. Ortak salondan çıktım. Biraz hava almaya ihtiyacım vardı. Bahçeye doğru yürürken Malfoy'u görmek benim için şaşırtıcı değildi. Bu sefer sert olacaktım, aptal küçük bir kız gibi kalmayacaktım karşısında. Sinsice gülümsedim.
"Hayrola Malfoy? Sabah sabah ne oldu?"
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Biraz sinirli görünüyordu. Beni görünce siniri daha da artmış gibiydi.
"Seninle uğraşmayacağım Pride"
Derin bir nefes verdim. Yanımdan geçip geldiğim yöne doğru gitmeye başlamıştı. Arkamı dönmeden konuştum.
"Beni hafife alma Malfoy. Ben senin tahmin ettiğin kimsesiz kızlara benzemem"
Ayakkabılarımın çıkardığı yüksek sesle oradan uzaklaştım. Biraz da ben onunla uğraşsam hiç fena olmazdı. Beni yeterince tanımamıştı, beni hiç tanımamıştı. Gözlemlediğim kadarıyla Hogwarts'ta işler böyle yürüyordu. Herkese karşı sert ve her zaman tetikte olmanız gerekiyordu. Ama özellikle Slytherinler'e karşı. Topluma aykırı insanlardı. Hepsi çok mutsuzlardı.Bahçenin temiz havasını içime çektiğinde rahatlamış hissettim.
