RAYDEZ (TAMAMLANDI)

27.BÖLÜM

Keyifli okumalar 🕊️

Öncelikle sol köşede duran yıldıza oy verelim mi? He verdiysek bölüme başlayalım.

Bu bölümde çok zorlandım, biraz ağır oldu. Ama güzel bir bölüm oldu, keyifli okumalar <3

Lütfen yıldıza dokunmayı unutmayın⭐

Instagram; arsninmelegi
Twitter; arsnin.melegi
(WhatsApp kanal linki hesabımın açıklamasındaki linkte mevcut.)

27. BÖLÜM

Hayat şimdiden gerçekleri gösteriyordu işte yağmur da sensin alev de, öfke de sensin sakinlik de, yaşam da sensin ölüm de. Kafamın içinde ölümler oluyor. Bir bir nefessiz kalıyor. Anılarımın zihnimde verdiği savaşın bilinç altıma verdiği hasarı şu an planladığım şeyin gidermesini düşünüyordum.

"Efendim." dedi Emir şaşırarak.

"Tekrar başlayalım mı?" diye fısıldadım ona bunu sorarken, ses tonumu zihnimdeki savaştan uzak tutmaya özen gösterdim.

"Ne, kararın bu kadar erken mi değişti?" Karşımda şaşırmış olan sevdiğim adam kaşlarını hafif çatmış, şaşırmıştı.

Az önce dudaklarında olan dudaklarımı dişleyerek, "Evet." dedim yüzündeki elimi saçlarına çıkardım. Midem kasılıyordu. Her an stresten bayılacakmışım gibi hissediyordum. Sanki bu yaptığım bedenime fazla gelmiş gibiydi. Sanki bu yaptığım aşkıma zarar vermiş gibiydi.

"Bilmiyorum yani, iki saat önce bana söylediklerin ve şu an söylediklerin..." Sustu gözleri gözlerimdeki boşluğa bakarken konuşmaya başladım.

"İyi değildim," Hâlâ da değilsin diye fısıldadı zihnim. Aynı durumdayım. Hiçbir şey değişmemişti, içimde ölümler ve kayıplar oldu onları sakladım ona böyle geldim. "Sana biraz yüksek çıkmış olabilirim."

Başını minik açılarla iki yana salladı. "Hayır, yüksek çıkman ya da söylediğin sözlerin ağırlığı önemli değil hakettim. Değişen kararların beni dumura uğratıyor. Bir dediğin bir dediğini tutmuyor." Yüzünü yüzüme yaklaştırdı biraz.

Onu inandırmak istedim, kendimi de. "Sanırım aldığım maddelerden dolayı böyle oldum şu an tekrar birlikte olmak istiyorum." diyerek parmaklarımı saçlarından uzaklaştırdım.

"Bejna," dedi ve gözlerini kapattı. Birkaç saniye sonra dudakları tekrar kımıldadı. "Sana zarar vermemden korktuğun için mi tekrar birlikte olmamızı istiyorsun?" dediğinde şaşırmama neden oldu. Bunu düşünmüş olması zaten yanan kalbimi külleştirdi. Gözlerinde fark ettiğim o korkulu acı bana yansıdı, bedenim titredi. Bunu yaptığım için kendimden nefret ettim.

Yüzünde olan parmaklarım hareketlendiğinde gözleri ağırca kapandı, parmaklarım kapalı göz kapaklarına dokundu. Benim ellerim titriyordu onun ise göz kapakları. Düşüncelerimin olduğu tozlu raftan, savaştan kalan hasarlarımı giderecek şeyi elime aldığımı anımsadım. Az kalmıştı. Sadece birkaç gün kalmıştı. Hasarlarım geçer miydi bilmiyordum ama gözle görülmeyecek bir duruma geleceğini umuyordum.

"Hayır." dedim dalgın bir sesle. "Senden korkmam, hem niye korkmam gerekiyor ki?"

Parmaklarımın altındaki göz kapakları aynı ağırlıkla aralandığında, kirpikleri parmaklarıma sürtündü. "Birini öldürdüm." diye fısıldadı varla yok arasındaki ses tonuyla.

Bedenim, sıcak bir ortamdan soğuk bir ortama geçmişçesine ani bir hızla tüylerim diken diken oldu bunu ona göstermemek için sakin olmaya çalıştım. Gözlerinden ayrılan parmaklarım sakallarına indiğinde parmak uçlarım titriyordu. Gözbebeğim ise yerinde durmadan az önce duyduklarıyla yuvasında dolanıp durdu.