RAYDEZ (TAMAMLANDI)

31.BÖLÜM

Keyifli okumalar❤️‍🩹

Lütfen yıldıza dokunmayı unutmayın⭐

Instagram; arsninmelegi
Twitter; arsnin.melegi
(WhatsApp kanal linki hesabımın açıklamasındaki linkte mevcut.)

31.BÖLÜM

Umut.

Umut edersin bazen o umutların bir gün gerçekleşmeyeceğini bilme hissi de vardır içinde ama yine de umut etmen sana iyi hissettirir. Emir benimle evlenmeyi, mutlu olmayı umut etmişti ben ise ona evlenme teklifi ederek umuduna yavaş yavaş yaklaştırıyordum. Üzerimde dizlerimin altında biten pudra renkli, bedenimi sarmalayan bir elbise vardı.

Bugün haftalar önce evlenme teklifi edişimin ardından evliliğe ilk adımı atıyorduk. Şu an biyolojik annem olmayan kadının evinde aynanın karşısında dakikalar kalan nişanım için hazırlık yapıyordum. Tüm geleneklere uygun bir şekilde olması için aylar önce yeniden evlenen annemin kocasının evindeydim.

Aslında biyolojik annem de buradaydı ama ben onu asla annem olarak görmeyecektim, şu an bu evde oluşumun nedeni de Emir'in gelenek yerini bulsun demesiydi. Buraya gelmek zorunda kaldım, Yantu ve gerçek annem her ne kadar ısrar etseler de ben burada olmak istedim. Çünkü ben biyolojik anneme oldukça yabancıydım, en azından beni sevmeyi deneyen bir üvey annem vardı beni daha küçükken bırakıp gitmemişti. 

Bazen Emir hayatımda olmasaydı nerede hangi noktada olacağımı düşünüp duruyordum. Zaten ilk karşılaşmamız bile aklım yerinde değilkendi, o günden sonra da olmayacaktı biliyordum. O bana geldikten sonra hayatımda her şey değişti, beni bir sanat eseriymiş gibi özenle işledi ve değer verdi. Onu seviyordum, hayatımı tamamen ona bağlamak isteyecek kadar, varlığımı ona teslim edecek noktaya kadar.

Tüm bedenim yine ona olan hislerimle yoğunlaşırken haftalardır her anımda aklıma gelen evlilik teklifimi tekrar anımsarken buldum kendimi.

"Öğretmenim, benimle evlenir misin?"

Titreyen ellerim aramızda kalakalırken mavi gözlerim, şaşkın kara gözlerdeydi. Derin derin aldığı nefeslerini durdurmuş öylece bana bakıyordu. Aralık kalan dudaklarını diliyle ıslatıp yutkunmasıyla eş zamanlı olarak gözlerini kapatıp açtı. Sonra gözlerini yavaşça titreyen elimin avuç içinde olan iki yüzüğe indirdi.

"Bejna..." dediğinde sanki hayal olup olmayışını cevap vermem umuduyla adımı seslendi.

"Efendim sevgilim." Diyerek alnına düşen, terle ıslanmış saç tutamlarını alnından ayırdım.

Yüzüklerde olan gözlerini gözlerime kaldırdı aynı şaşkınlıkla. "Sen az önce..." konuşamadı sanki imkansız bir şeymiş gibi inanamıyordu.

"Evet, doğru duydun." Benden uzak olan yüzüne yaklaştım ve avucumu pek de uzun olmayan sakallarına koydum ve dudaklarımla dudaklarına kısa bir öpücük bıraktım. "Seninle evlenmek istiyorum." Sadece bir nefes mesafeyle onun gözlerine bakarken, mırıldandım. "Benimle evlenir misin?"

Tekrar dile döktüğüm kelimelerle birlikte mekanik hareketlerle eli belimi bulduğunda, avucum arasındaki yüzüklerin düşmemesi için titreyen parmaklarımı avucumun içine doğru büktüm. Emir dudaklarıma yapıştığında, hareketlerinde anlamlandıramadığım bir duygu vardı. Dudaklarımdan ayrılıp alnı alnıma yaslıyken mutluluk tohumlarının serpildiği ses tonuyla fısıldadı.

"Hayır benim için bir seçenek değil." Gözlerim yavaşça aralandı. Yüzümü bir miktar uzaklaştırıp sevdiğim adama baktım. Heyecandan ağlama isteğiyle dolup taşmış gözlerim Emir'in parlayan gözlerini buldu. "Bejna, hayatıma bir hediye gibi geldin."