Jeon Jungkook, ABD'de Kim Taehyung ile takılan Güney Kore'den yükselen bir idol. Aylar sonra şöyle bir mesaj alır:
-bunu görmeyebilirsin ve sana başka nasıl ulaşabilirim bilmiyorum ama Amerikadayken barda takıldığın kişi miyim?
Evet, yani...hamileyi...
"Bu kadar yürümemen gerekiyor," dedim kaşlarımı çatarak. "hamilelikten sonra dinlenmedin."
Taehyung omuz silkti, "Bütün hafta dinlendim. Jin hyung yataktan çıkmama izin vermiyor. Hepiniz beni mahvediyorsunuz." dedi.
kıkırdadım, "Herkesi böyle şımartıyor."
Taehyung gülümsedi , "Ben bu kadar şımartılmaya alışkın değilim. Ayrılıcaz beni şımartmayın."
"ayrılık?" diyip banka oturdum. taehyung da yanıma oturdu. "nereye ?" diye sordum.
"Herhangi bir yerde," dedi Taehyung , ufka baktı, bulutların arasından görünen güneşle birlikte soldu, "Artık sonsuza kadar seninle kalamam. değil mi? Jimin de aynı şeyi düşünüyor."
kaşlarımı çattım. "Neden sonsuza kadar bizimle kalmıyorsun?" dedim.
Taehyung bu sefer kıkırdayarak Jee'yi bebek arabasına yerleştirdi, "çünkü hepiniz bizim ait olmadığımız bir ailesiniz." dedi.
dudaklarımı birbirine bastırdım, "Kimse sana ayrılmakla ilgili bir şey söylemedi, değil mi?"
"Kimse söylemedi," diye temin etti Taehyung... "ama birini ne kadar süre savuşturabilirsin? Biz neysek oyuz ama yine de kendimize baktık,"diyip parmaklarını birbirine büktü, "hepinizin bizim için ödeme yapmanızı sevmiyoruz. Yakında kendimiz için bir şeyler bulmamız gerek " dedi.
"Sen bir modelsin," diyip ona baktım, "yapabilirsin..ondan kazan ve Jimin çok iyi dans ediyor. Koreografi ekibimize katılabilir."
Taehyung gülümseyerek başını salladı, "Bu işe yarıyor. Ama taşınmam gerekiyor. Bebeklerin velayetini düşünüyorum. Onları senden ve seninle birlikte almak istemiyorum, onların bir aileye sahip olma şansları daha güçlü."
ona baktım ve Taehyung, yüzük parmağımı işaret etti.
"Yakında bir karın olacak," diye mırıldandı Taehyung, "onların bir annesi olacak. Sadece onları fırsat buldukça görmeme izin ver ve hafta sonları için bana ver. Mutlu olacağım."
derin bir nefes verdim...
"çok mu düşündün bunları ." diye kıkırdadım.
"sen düşünmedin mi?" dedi Taehyung yükselen güneşe bakarak sordu, "Geleceğimizi düşünüyorum Jungkook. Benimkinin senden başka dört gözle beklediği bir şey yok. Sen bir idolsün. Seni seven biri var. Geleceğin parlak."
içimi çektim, "Gelecek hakkında konuşmayalım çünkü kimse görmedi. Şimdiyi konuşalım ve şimdi benimle en sevdiğim kafeye geliyorsun ve onların kruvasanını ve çayını paylaşıyoruz ve sana hepsini anlatıyorum. seni de içeren bugünkü planım hakkında."
Taehyung güldü ve benim onu kolundan tutp kaldırmama izin verdi. Bu sefer bebekleri bebek arabasına yerleştirdik ve itmeye başladım. Yan yana yürürken birbirimize çarpıp duruyorduk.
Taehyung, bana bakıp kıkırdadı ve ben aptalca şakalar yapmaktan kendimi alamadım...
Taehyung gülümsedi. gülümsemesi yukarıda parlayan güneş kadar parlaktı. yürürken içim ürperdi, gülümsemesine bakarken dudaklarım istemsizce büküldü.
Taehyung'un kahkahaları melodikti. kahkahası kalbimin ağrımasına neden oldu...
Bu kıkırdama sesi, kalbimin etrafında ki buzlu duvarı kırıyordu ve kalbimin nişanlıma ait olması gerekirken bu gülümsemeyi kalbiminn bir köşesinde saklamanın doğru olup olmadığını bilmiyordum.
