Part XIV

1.9K 210 9
                                        


အိမ်ပေါ်ထက်ကမှန်ချပ်တွေကိုဖြတ်ကျော်ကာ မြင်နေရတဲ့အောက်ထပ်က ရေကူးကန်ကန်ရေပြင်မှာ ကြည်လဲ့လဲ့....

တိတ်ဆိတ်တဲ့ပတ်ဝန်းကျင်ကအခုမှပိုတိတ်ဆိတ်နေသယောင်...

သူ့ရှေ့မှာထိုင်နေတဲ့ဟီဆွန်းဟျောင်းမှာလည်း တစ်စုံတစ်ခုကိုတွေးနေသလို မျက်ခုံးအစုံမှာထိကပ်လို့မတတ်ပင်။

မနေနိုင်တဲ့အဆုံး ဟျောင်းဘေးမှာဝင်ထိုင်ကာ တွန့်ချိုးနေတဲ့မျက်ခုံးများကို လက်နဲ့ဖြေလျော့ရင်း

"ဘာကိစ္စက ပြောဖိို့ခက်ခဲနေတော့ တအားစဉ်းစားနေရတာလည်း။"

သူ့မျက်ခုံးကိုဖွ"လေးပွတ်စပ်နေတဲ့ ဆောင်းဟွန်းရဲ့လက်လေးကို ပြန်လည်စုကိုင်ကာ

"ဟင်းးး ကိုယ်မင်းကိုရှုပ်ထွေးအောင်ပြောမိမှာဆိုးလို့ ဘယ်ကစပြောသင့်လည်းစဉ်းစားနေတာ။ဟွန်း...ဒီအရာကိုကိုယ်ပြောပြသင့်ရဲ့လားဘဲ"

"ဒယ်ဒီနဲ့ပတ်သက်တဲ့ကိစ္စလား"

ဆက်လက်ဖုံးကွယ်လို့မဖြစ်တော့တဲ့ကိစ္စမလို့ အောက်နှုတ်ခမ်းကိုခပ်တင်း"ဖိကိုက်ကာ ဆောင်းဟွန်းလက်ကိုပါပိုမိုတင်းကြပ်စွာဆုပ်ကိုင်လာပြီး သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲမပြုလုပ်ခင် ၂ရက်အလိုကအကြောင်းကို ပြန်လည်အစပျိုးလိုက်မိသည်။

******

ကျွန်တော်တို့ကအစကတည်းကဝေးမယ့်သူတွေဘဲမလား။

နှုတ်ဆက်ပါတယ်ဟျောင်း။

နားထဲတဝဲလည်လည်ဖြစ်နေတဲ့ဆောင်းဟွန်းရဲ့စကားသံတွေကြောင့်အလုပ်ထဲဘယ်လိုမှအာရုံစိုက်မရခဲ့။

အဲ့ဒီနေ့က သုံးကြိမ်တိတိချစ်လားမေးခဲ့တာတောင် သူ့ကိုအဆုံးထိထွက်သွားဖို့တောင်းဆိုနေခဲ့တဲ့ဆောင်းဟွန်းမှာလည်း ပြိုလဲတော့မယ်စက္ကူအိမ်လေးလိုပင်။

ဟီဆွန်းဆိုတဲ့သူက အစကတည်းကလက်လွှတ်ဖို့စိတ်ကူးမရှိတာမလို့ အဲ့နေ့ကသူ့ကိုထွက်သွားခိုင်းသည်ဖြစ်စေ မခိုင်းသည်ဖြစ်စေ အဆုံးထိ ပတ်ဆောင်းဟွန်းဆိုတဲ့လူသားကို ဆွဲထားမယ့်သူမျိုး.......။

ALOHA | Heehoon ✓Stories to obsess over. Discover now