My doctor is my sunflower🌻PART_9🌻
လီလီ အိပ်ချင်စိတ် မပြေပျောက်သေးပေမဲ့
ထဖို့ပြင်လိုက်သည်
ညကယောင်းနဲ့ ဖုန်းပြောတာ အတော်ကို
ညဥ့်နက် သွားခဲ့လေသည်
ဖုန်းကိုဆွဲယူကာ ကြည့်မိတော့
ယောင်းဖက်က ဖုန်းချထားတာကို တွေ့ရသည်
Messageဝင်နေတာမို့ ကြည့်မိတော့
ယောင်းဆီက ဖြစ်သည်
^Good Morning လီလီ^
Message လေးကို လီလီ အကြာကြီး
ကြည့်နေမိသည် သာမန်စာတိုလေး
တစ်ချောင်းကို လီလီ reply ပြန်ဖို့
တုန့်ဆိုင်းနေမိသည်
^Morning ယောင်း ဆေးခန်းသွားနေပြီလား^
ထိုမျှသော စာလေးကို ပြန်ပို့နိုင်ဖို့
လီလီအတော်လေး ကြိုးစားလိုက်ရသည်
ငါးမိနစ်လောက်အထိ reply
ကိုထိုင်စောင့် နေခဲ့ပေမဲ့ ဘာစာမှ
ပြန်မလာတာမို့ ကိုယ်လက် သန့်စင်ရန်သာ
ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်
မျက်နှာသစ်ပြီးတော့မှ အနည်းငယ်
လန်းဆန်းသွားသလို ခံစားမိသည်
ဖုန်းကို ကောက်ယူဖို့ ပြင်နေတုန်းမှာပဲ
"သမီး မနက်စာစားကြရအောင်"ဟူသော
မေမေ့ရဲ့ အသံကြောင့် ဖုန်းကို မယူပဲ
မနက်စာစားဖို့ သာထွက်ခဲ့လိုက်သည်
မနက်စာစားရင်း မေမေက ဒီနေ့ သူတို့သူငယ်ချင်းတေ စုံမည့်အကြောင်း
ပြောသည် လီလီ မသွားစေချင်ပေမဲ့
ကိုယ့်ရဲ့မိဘ ဖြစ်နေတာကြောင့် မတတ်နိုင်ပေ
မေမေ ကသွေးအားနည်းအခံရှိတာကြောင့်
ခဏခဏ မူးဝေတတ်သည် အခု အသက်လဲ
ရနေပြီမို့ ပိုပြီးစိုးရိမ်နေရသည်
"သမီး သင်တန်း ဘယ်တော့ပြန်ဖွင့်မလဲ"
ပန်းကန်တေ အတူဆေးနေရင်း
ဆိုလာတဲ့ မေမေ့ စကားကို
ရေစိုနေတဲ့ ပန်းကန်ကို အဝတ်ဖြင့်
ခြောက်အောင် သုတ်ရင်းအဖြေပေးမိသည်
"သောကြာနေ့မေမေ"
"သြော် အေးပါ ဒီနေ့ သမီး သွားစရာရှိရင် သွားလေ မေမေလဲအပြင်ထွက်စရာရှိတယ်"
"မရှိဘူးမေမေ အိမ်မှာပဲ ရှိနေမှာ"
"ဒါဆို မေမေ သွားပြင်ဆင်တော့မယ်နော်"
