My doctor is my sunflower🌻Part_12🌻
ခေါင်မိုးထပ်ရှိ အခန်းလေးက
ထင်သလောက်တော့ ကျဥ်းမနေပါ
ဧည့်ခန်းသေးသေးလေး တစ်ခန်း
မီးဖိုခန်းအတွက် လုံလောက်တဲ့
အကျယ်အဝန်း တစ်ခုရယ် ရေချိုးခန်းနဲ့
သန့်စင်ခန်းပါတွဲလျက်ပါတဲ့
အိပ်ခန်းတစ်ခန်းပါသည်
Sofa ရေခဲသေတ္တာအပါအဝင် အခြေခံ
အသုံးအဆောင် တော်တော်များများတော့
ဖြည့်ထားပြီး ဖြစ်သည်
"ယောင်း တကယ်ဒီမှာနေမှာလားဟင်"
လီလီ အခန်းအတွင်းဝေ့ဝိုက်
ကြည့်နေရင်းမှ မေးလိုက်သည်
"အင်း"
လီလီ့ ကိုယ်လေးအားနောက်မှ
သိုင်းဖက်ကာ နားနား ကပ်ရင်း
တိုးညှင်းညှင်း ဖြေလိုက်တဲ့အဖြေကြောင့်
လီလီကျောတို့ မတ်ကနဲဖြစ်သွားသည်
"ယောင်း ! လွှတ်ပါ"
"တို့ပြောပြီးပြီလေ တို့တွေ ဒီလိုနေခွင့်ရှိတယ်လို့"
လီလီ
သက်ပျင်း ဖွဖွလေး ချနေတုန်းရှိသေး
လည်တိုင်ထက် ထိတွေ့လာတဲ့
ယောင်း နှုတ်ခမ်းတို့ရဲ့ အထိအတွေ့တွေကြောင့်
လီလီ ယောင်ယမ်းကာ မျက်လုံးတို့ကို
မှိတ်ချလိုက်သည်
"ထင်ထားတာထက် နုညံ့နေတာပဲ"
ကြားလိုက်ရတဲ့ စကားသံတို့ကြောင့်
လီလီ့မျက်ဝန်းတို့ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်
နောက်ကိုလှည့်ဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့
ခါးပေါ်က ယောင်း
လက်တံတွေက တင်းကြပ်စွာ
"ပြီးတော့ ဒီအရာလေး မင်းလည်ပင်းနဲ့ အရမ်းလိုက်တယ်လီလီ"
ခုနနမ်းတဲ့ နေရာလေးအပေါ်
လက်ညှိုးထိပ်လေးဖြင့် ထိတွေ့ရင်း
ယောင်းထပ်ပြောလိုင်တဲ့ စကားကြောင့်
လီလီ အံ့သြမိသွားသည်
အရာဖြစ်သွားမယ်လို့ တကယ်ကို
မထင်ခဲ့မိတာ ယောင်းအနမ်းအပေါ်
ရူးသွပ်စွာ ခံစားနေမိတာမို့ နာကျင်မှုတွေကိုပင်
မေ့မေ့လျော့လျော့
ယောင်းနဲ့ပက်သက်လာရင်
နာကျင်စရာလို့ကို မမြင်တော့တာ
အရာအားလုံးကိုပေါ့
"အရမ်းနမ်းကြည့်ချင်နေခဲ့တာ မင်းကို"
စကားလုံးတိုင်းကို ရဲတင်းစွာ
ပြောနေတဲ့သူဟာ လီလီသိပ်ချစ်ရတဲ့
ယောင်းဆိုတဲ့ သူမပါပဲ
