My doctor is my sunflower🌻Part_13🌻
Seoul မြို့ရဲ့ ညအလှကို
ခေါင်မိုးထပ် ပေါ်ကနေ ကြည့်နေရတဲ့
ခံစားချက်ဟာ သိပ်ကို အံ့သြဖွယ်ကောင်းတယ်
ဘေးမှာရှိနေတဲ့ လီလီ ချစ်မိနေပါပြီဆိုတဲ့
ယောင်းဆိုတဲ့ သူမကြောင့်လဲ ပါတာပေါ့
ညနက်တဲ့အထိ အပြင်မှာ
ထိုင်နေမိတာကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်က
အနည်းငယ် အေးလာတယ်လို့ခံစာနေရပေမဲ့
ဘေးမှာ ယောင်းရှိတယ်ဆိုတဲ့
အသိကြောင့် နှလုံးသားလေးကတော့
နွေးထွေးနေလိုက်တာ
"ဝင်ရအောင်လီလီ အေးလာပြီ"
ယောင်းစကားလေးကို
ခေါင်းညိတ်ကာ ထောင်ခံရင်း
လီလီတို့ စားထားတဲ့ ပန်းကန်တွေကို
လီလီ သိမ်းယူလိုက်တယ်
ယောင်းကတော့ လီလီမနိုင်ပဲ
ကျန်နေတဲ့ အိုးလေးကိုယူကာ
လီလီတို့ အခန်းထဲ ပြန်ဝင်ခဲ့ကြတယ်
"လီလီ ဆေးလိုက်မယ် ယောင်း"
ဘေစင်ထက် ပန်းကန်တို့ကို တင်ကာ
လီလီ ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်
"အင်း ဒါဆို တို့ ကိုယ်လက် သန့်စင်လိုက်တော့မယ်"
"ဟုတ်"
ထွက်ခွာသွားတဲ့ ယောင်းရဲ့
ကျောပြင်လေး ပျောက်သွားတဲ့အထိ
ကြည့်ပြီးမှ လီလီ ပန်းကန်ဆေးခြင်း
အလုပ်ကို စတင်လိုက်သည်
ပန်းကန်တွေကို
ရေစင်အောင် ဆေးကာ တဘတ်ဖြင့်
ရေတွေခြောက်အောင်သုတ်ပြီး
ပြန်စီထားလိုက်သည်
တိုက်ခန်းအတွင်း ပါသော
တစ်ခုတည်းသော အိပ်ခန်းလေးကို
လီလီ တံခါးဖွင့်လိုက်တော့
ယောင်းက သူ့ဆံနွယ်တွေကို
ကြည့်လိုက် ဘီးကိုကြည့်လိုက်ဖြင့်
စိတ်ရှုပ်နေပုံရသည်
"ယောင်း ဘာဖြစ်လို့လဲ"
"ဒီမှာလေ ဘာလို့ဒီလောက်ရှုပ်သွားမှန်းမသိဘူး လုံးဝ ရှင်းလို့မရတော့ဘူး"
ဆံနွယ်တွေကြား လက်ချောင်းတွေဖြင့်
ထိုးဖွကာ မှန်ထဲက တစ်ဆင့်
လီလီ့ကို ကြည့်ရင်း
ယောင်းဟာ စိတ်ပျက်စွာပြောတယ်
"လီလီ လုပ်ပေးမှာပေါ့"
လီလီ ထိုသို့ပြောရင်း
ယောင်းဆီသွားကာ ယောင်းလက်ထဲမှ
ဘီးကိုယူလိုက်သည်
