I WISH I'M 27

Unexpected Emergency.

After I woke up, I look through my phone and saw several miscalls from my kuya Zeus. At that moment I realized that something is off, minsan lang tumawag si kuya sakin, at minsan ay dahil emergency pa. Kaya naman nagkakutob na agad ako.

Dahil sa kaba ay napa balikwas ako ng bangon, ilang beses rin akong nag attempt na tawagan sila, but there is no luck. Hindi sila sumasagot.
Kanina pa akong paikot ikot dito sa kwarto kaya naman naisipan ko nang bumaba. Habang bumababa ako ng hagdan ay nag t-try pa rin akong tumawag, pero ni isa sa kanila walang sumasagot!

"Zaira, how was your sleep?" Sandro asked.

"It's fine but.." I said, and dialed my phone again. But still no luck.

"Who are you calling?" Sandro asked again.

"Kuya Zeus, he have several miscalls kasi eh. I'm just worried, baka something happened na. Minsan lang kasi tumawag si kuya, minsan emergency pa." I answered.

He nodded, he looks worried too.

After several moments. Kuya Zeus finally calls me. I immediately answered him.

"Hello? Kuya?" I asked.

"Zaira.." the other line said, with a tone.At that moment I really know that something is happening

"Kuya, what happened?" Mahinahon kong tugon.

"Zaira, si.. mommy." The other line said. At that moment my world crashed into pieces. Again.

"A-anong nangyari?" Tanong ko, pinipilit kong hindi tumulo ang mga luha sa pisngi ko.

"Sinugod sya sa hospital. She's unconscious right now." Kuya answered.

Wala na, tuluyan nang gumuho ang mundo ko sa panglawang pagkakataon. Bigla na lamang din tumulo ang mga luha ko mula sa aking mga mata.

"K-kuya.. a-are you serious?" Nanghihina kong tugon. Napansin ako ni Sandro na nanghihina, kaya naman ay lumapit ito.

He then whispered, "are you ok?"

Iniling ko ang aking ulo, at tuluyan nang umiyak. He then hugged me, I felt his warm body touching mine.

"H-hello? Zaira?" Nang bigla na lamang muli nagsalita si kuya.

"Y-yes kuya?" I said, sabay balikwas sa yakap ni Sandro.

Nag usap na muna ulit kaming magkapatid, itinanong ko rin kung kaya nila ako sunduin dito, but they refused, wala raw magbabantay kay mommy dahil si ate Zanny ay nasa school parin at napaka busy, si bunsoy naman ay nasa taguig siya muna raw ang pumalit kay kuya Zeus sa trabaho.

Hindi ko alam ang gagawin ko, kung pano ako uuwi. Nasa barko na si daddy. Kaya't naman ay si kuya Zeus lang ang nagbabantay kay mommy.

But then, I told Sandro all about it. And they suggested na sila na lang ang maghahatid sa akin pabalik ng manila.
5-6 hours rin kasi ang byahe, kaya medyo ayoko ring mag commute. At dahil hindi rin ako sanay.

After that, we quickly stored our things, yes "we" dahil kasama si Simon at Vinny which is saktong sakto raw, dahil may lakad rin naman daw sila doon.

After we packed up our things, we quickly headed to the garage, and stored our luggages in the back of Sandro's car. Medyo kaunti lang ang nadala kong gamit dahil nasa condo ang mga damit ko. I'm sure naman na may mga naiwan pa ko sa bahay na damit. Kaya I'm not that worried.

[Add lang haha, I'm not sure where to sit, but I ended up sitting in front.]

Me and sandro are in the front seat, and Simon and Vinny are in the back seat. Hinayaan na namin na sa likod ang dalawang higante, and yes Sandro's the driver.