Love
Ang lawak ng ngiti ni Gaddiel buong araw. Hanggang ngayon na pauwi na kami galing sa celebration para sa aming dalawa ay hindi parin iyon nawawala.
Our parents just throw a party for us again. Noong nakaraan ay graduation blow out at ngayon at dahil aalis na ako ng bansa habang magkokolehiyo naman si Gaddiel. He's going to take PolSci as his pre-law program.
Binalingan ko siya saglit. Kanina ko pa kasi pansin 'yang ngiti niya. It's becoming unnatural.
"Stop it," saway ko nang hindi ko na mapigilan.
"Hmm?" Clueless, he looked at me. I was driving while he's at the passenger's seat on my side.
"Your smile, stop that. You look annoying."
Para siyang batang inapi na nawala ang ngiti sa labi at napanguso nalang. Ang cute talaga kahit kailan!
Natahimik kami saglit bago siya nagsalita sa mahinang boses.
"You're leaving tomorrow, Lia. . ." he muttered. "You're going for your dream. . . I s-should be happy. But. . ."
It's raining outside. I saw him doodle something on the window of the car habang nakasandal doon ang ulo.
"I want to be happy b-but I'm not, Lia," he said honestly that made me glance at him longer, sakto namang natigil kami ng stoplight.
My chest throbbed for him. We spent our summer happily. Alam ng mga magulang namin ang plano namin. I'll train in Paris and Gaddiel will pursue law here in Philippines. His parents are so kind and understanding, they didn't judge me for the path I choose. They're actually as proud as my parents to me.
Halos dito na kami ni Gaddiel tumira sa sasakyan kong regalo ni Dad noong 18th birthday ko. We go on road trips everyday and tried my extreme hobbies.
"I'll visit when your first sem ends, Gaddiel, okay?"
"Okay."
Umangat ang kilay ko dahil nagda-drama talaga siya. Tapos na tayo sa drama Gaddiel!
Itong minor na to pa-baby!
I licked my bottom lip before I maneuver the car again. Napansin kong mas lumakas ang ulan. Wala namang bagyo pero bakit parang sumasabay ang gabing ito sa drama ni Gaddiel?
"Should we spend the night in nearby hotel?" I asked Gaddiel because it's really raining hard. Madulas ang daan at baka maaksidente pa kami.
Wala sa sariling tumango si Gaddiel. "Okay,"
Tumango rin ako ngunit napakunot noo nang biglang mapagtanto ang sinabi. Napabaling muli ako kay Gaddiel na walang ideya sa madumi kong utak. Shit. Sorry na, Gaddiel.
Umiling-iling ako bago naghanap ng hotel sa daan.
"Y-you should call your parents, Gaddiel. Baka mag-alala sila." Tumikhim ako.
Masunurin niyang inilabas ang phone at tinawagan ang Mommy niya.
"Hello, Mom-- w-we're okay. That's what Lia said too actually. Hmm. Okay, Mom." Napalingon sakin si Gaddiel. "Yes, Tita. Lia is driving. Opo. Kayo rin po." Then he put his phone back to his pocket.
"Nasa resto parin sila," Gaddiel stated.
"Sabi nila mag-hotel tayo?" I said, trying to sound serious.
Tumango-tango si Gaddiel. I pursed my lips. Ako lang pala ang dirty minded dito.
Sa huli ay nakakita rin kami ng hotel. Agad kaming nag check in. Nagulat pa si Gaddiel nang isang room lang ang kinuha ko. Late reaction ka Gaddiel, late?
BINABASA MO ANG
his innocence
Ficção AdolescenteI saw how his lips tremble upon my touch. I never touch a man like this but I'm no innocent. This is also my first, but I know what I'm doing-while he obviously has no idea about these things. "You, okay?" I asked with an unusual raspy voice. He har...
