For You... /KawaBoru

Üzgünüm

Arabadaki sessizlik boğucuydu. Yanımdaki dayak yemiş halin ise beni daha çok boğuyordu.

"Üzgünüm, böyle olsun istemedim.
Ayrı gayrı, uzak filan
Kötü bence...
Üzgünüm, böyle olsun istemedim,
Farklı biriyim galiba.
Üzgünüm, bu şarkı böyle olsun istemedim.
Ama oldu, sen yokken de"

Radyoda yine benim şarkım vardı. Ego muydu bilmem ama sadece kendi şarkılarımı dinlerdim. Daha önceleri 'Benden başka kimse güzel müzik yapamıyor' diye takılırdım Boruto'ya. Boruto da hep gülerdi. Bu zamanlar, şöhretim alıp başını gitmeden önceki son güzel zamanlarımdı.

"Ne şarkılar yazdık oysa,
Ne hayaller kurduk oysa,
Ne geceler geçirdik oysa,
Üzgünüm..."

Mırıltı ile şarkıya eşlik ettiğini duydum ama ses çıkarmadım. Nereden bildiğini de sormadım. Sende mırıldanmaya devam ettin. Bende kutsanmış sesini dinledim. Senin sesin Tanrı'nın sesiydi benim için. Eşlik etmeyi keseceğini bilmesem şuan kapatırdım şarkıyı.

"Üzgünüm, böyle olsun istemedim,
Ellerimiz kavuşmadan.
Üzgünüm, böyle olsun istemedim,
Rüyalarda buluşmadan."

Bende mırıldandım son sözleri. Şarkıyı zaten ben söylediğim için eşlik ettiğimde de güzel bir uyum yakalanıyordu. İkimizin birbirine karışmış sesi ise bana kalırsa kutsanmış bir ahenkti.

"Ne şarkılar yazdık oysa,
Ne hayaller kurduk oysa,
Ne geceler geçirdik oysa,
Üzgünüm..."

"Üzgünüm," diye tekrar ettim sana doğru. "Fotoğrafları atmamayı düşündüm ama sana ihanet eden birisiyle devam etmemen gerektiğini düşündüm."

"Üzgünüm, bu şarkı böyle bitsin istemedim.
Ama bitti."

"Bitti." Diye tekrar ettin. "Onunla sadece konuştum. Kavgayı onunla etmedim. Çakır keyifti zaten. Belli ki uyuşturucu almış. Onlara katılmamı teklif etti. Sikine tekme attım ve gittim. Sonra içki almaya çalışırken bi' adam hesabını bana kitlemeye çalıştı. Onunla kavga ettik."

Başka bir şarkım çalmaya başlarken sesi kıstım ve arabayı sürmeye devam ettim. "Başını belaya sokmasan şaşardım zaten."

Güldüğünde bende gülümsemiştim. "Sahi, ben boş boş gezdiriyorum seni. Nereye gidelim? Annenin yanına mı döneceksin?"

"Görmeyecek olsa bile bu halde yanına gitmek istemiyorum. Evine gidebilir miyiz?"

Sen bana bunu sorarken nasıl hayır diyebilirdim ki?

"Tabi, ama babanla karşılaşmanın sorun olmayacağına emin misin?"

"Senin evine gidelim. O adamla hala görüşmek istemiyorum."

"Evim yok. Stüdyom var."

"Oraya gidelim o zaman. İçki de var mı?"

"Her zaman," diye yanıtladım seni.

"Tuhaf." Diye devam ettin sözlerine. "Eski sevgilimin ve aynı zamanda da üvey kardeşimin evine gidiyorum ve bundan rahatsız değilim."

"Biz asla kardeş olmadık."

"Biliyorum." İç çektin ve ekledin. "Seninle birlikte kafa dağıtmak istiyorum. Bu seni kullandığım anlamına mı geliyor?"

Karnımdaki tekmelerin geçmesi için yutkundum ve vites değiştirerek hızlandım. "Gurursuzluk belki, ama ne zaman kafanı dağıtmak istesen yanıma gelebilirsin."

"Sadece... Neyse." Diye vazgeçtin söyleyeceklerinden. "Hızlan."