တပြည်သား(တျပည္သား)

part-7(zaw)

တျပည္သား
ep-7

'ကိုဖိုးေထြး ဝက္သားစားလား'

(.......)

'ပန္းေဂၚဖီစိမ္း ေရာ.... ကိုဖိုးေထြး'

(.....)

'ေအာ္ ၾကက္ဥ.. ၾကက္ဥ...'

(.....)

ဒဂ္ါးသည္ ဆြဲျခင္းေတာင္းကိုင္၍ တစ္ေယာက္ထဲေမး တစ္ေယာက္ထဲေျဖကာ ဆြဲျခင္းထဲအကုန္ပစ္ထည့္ေနသည္။

'ေရာ္ ခက္တယ္ ခက္တယ္ ကိုဖိုးေထြး စားခ်င္တာေျပာ လက္ထဲပိုက္ဆံရွိတုန္း မရွိတဲ့ေန႕က်ရင္ ရပ္ကြက္ေစ်းထဲဝယ္ရမွာ'

(အကို႔ ကိုမပူပါနဲ႕ ညီေလး အကိုကမစားလဲရတယ္)

လက္ဟန္ေျခဟန္ နဲ႕ေျပာၿပီးေခါင္းခါျပသျဖင့္ ဒဂ္ါးမ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္သြားသည္။ က်န္တာနားမလည္ေပမယ့္ ေခါင္ခါတာေတာ့ နားလည္ေပသည္။

'ဒီမယ္ ကိုဖိုးေထြး ေခါင္းတခါခါ လည္တခါခါနဲ႕  အဲ့ဒီ လက္ဟန္ေျခဟန္ကပါေသး နားမလည္ဘူးဆိုေန ၿပီးေတာ့ အဲ့ အသီးအ႐ြက္တန္းကေန ထြက္လာခဲ့ေတာ့'

အ႐ြက္မ်ားအား ေအးေစရန္ ဖြင့္ထားေသာ အေအးေပးစက္ကို သေဘာက်သည့္ႏွယ့္ဖိုးေထြးသည္ အေအးေပးစက္ရသည္ အ႐ြက္တန္းတြင္ မတ္တပ္ရပ္ေနသည္။ သူသည္ နာမ္ ျဖစ္သည့္အတြက္ အ႐ြက္မ်ားအား မထိေပ။

အ႐ြက္တန္းကို လက္ညွိုးထိုးကာ တစ္ေယာက္ထဲေျပာေနေသာ ဒဂ္ါးကို ေစ်းဝယ္သူမ်ားက ကြက္ၾကည့္ ကြက္ၾကည့္ ျဖင့္ၾကည့္ေနသည္။

မိမိ ပုခုံး ေအာက္အရပ္ျဖင့္ ေဘးမွာလာရပ္ေသာ ကိုဖိုးေထြးကိုၾကည့္ကာ..

'ေတြ႕လား ခင္ဗ်ားေၾကာင့္က်ဳပ္ကိုလူေတြၾကည့္ကုန္ၿပီ '

(ကိုယ္ကဘာမွမလုပ္ဘူးေလ ညီေလးဘာသာေျပာေနၿပီးေတာ့)

'လာျပန္ၿပီ. . အဲ့ဘာသာစကား...'

ဆူပုတ္ပုတ္ ျဖင့္ ဖိုးေထြးကိုၾကည့္ကာေျပာေနေသာ ဒဂ္ါးသည္ အေတာ္အခက္ေတြ႕ေနပုံ...

'ေဟ့ ေကာင္ေလး မင္းက႐ူးေနတာလား'

'ဘာဗ္'

ဒဂ္ါးအေနာက္ကထြက္လာေသာ အသံၾသၾသေကြာင့်ဒဂ်ါး လွည့္ၾကည့္မိသည္။ အေနာက္တိုင္းဝတ္စုံ အျပည့္ဝတ္ထားၿပီး အရပၠလဲ ဒဂ္ါးထက္ရွည္ေပမည္။ ဆံပင္ကိုအေပၚသို႔ လွန္တင္ၿပီး မ်က္ႏွာသည္လဲ ေယာက်ာ္းဆန္လွသည္။