•𝙳𝚘𝚗'𝚝 𝙻𝚎𝚊𝚟𝚎 𝙼𝚎• ♡ 𝙹𝚒𝚔𝚘𝚘𝚔 ✔️

Chapter 15

ජන්කුක් ජීමින්ව අවුස්සලා තියලා හිනා වෙවී පහලට එද්දි දැක්කේ මිස්ටර් පාර්ක් එක්ක ටියා ඇවිත් ඉන්නවා. ටියා මොකටද ආවේ කියන එකට වැඩිය ජන්කුක්ට තිබ්බේ කෙල්ල ජිමින්ගේ අප්පා එක්ක ආපු එකේ ප්‍රශ්නයක්.

"ඔය දෙන්නා කීයටද ආවේ ?"

ටියාව ගණන් නොගෙනම මිස්ටර් පාර්ක් ගෙන් ජන්කුක් ඇහුවේ ඉදගන්න කියලා ඇස් දෙකෙන්ම සෝෆා එක පෙන්නන ගමන්.

"අපි දැන් ආවේ ජන්කුක්. ජීමින් උඩද ? මෙන්න මේ ලමයා ජීමින්ව බලන්න එන්න ඕනි කියපු නිසා එක්කන් ආවේ. "

"ආහ් !! ජීමින් උඩ ඉන්නවා අංකල්."

ජන්කුක් එහෙම කිව්වත් ටියා මේ දැන් ජීමින්ව තමන්ගෙන් ඈතට ගෙනියයි කියන බය ජන්කුක්ට තිබ්බේ. එදා දෙන්නගේ රණ්ඩුව නිසා ටියා කරෙත් ජන්කුක්ට රවාගෙන හිටපු එක.

"ජීමින්ට කොහොමද දැන් ?"

ටියා කටත් ඇද කරගෙන ජන්කුක්ගෙන් ඇහුවත් කොල්ලා රවාගෙනමයි හිටියේ.

"මං ගිහින් බලලා එන්නම් අංකල්. ජන්කුක් කොහෙද රූම් එක ?"

"ආහ් .. ජීමින් නිදි. "

හදිසියට එහෙම කිව්වත් දැන් ටිකකට කලිනුත් ඇහැරගෙන හිටපු ජීමින් නිදි නෑ කියලා ජන්කුක් හොදටම දන්නවා. තව විනාඩි දෙක තුනකින් ටියා නැගිටලා ජීමින් බලන්න ගියාම තමන්ගේ අතේ පැලවෙන බොරුව අහු වෙන බව දැනුයි ජන්කුක්ට තේරුණේ.

"ඕහ් .. ඔයාලා දෙන්නා ඔහොම ඉන්න. මං ජීමින්ට කතා කරන්නම්."

කියපු දේ හරි ගස්සගන්න ඕනිවට ජීමින්ව පහලට එක්කන් එන්න තීරණේ කරපු ජන්කුක් අනිත් දෙන්නා මුකුත්ම කියන්නත් කලින් උඩට දිව්වා.

ජීමින් හිටපු කාමරේට ගියපු ජන්කුක් බලාපොරොත්තු වුණේ තාමත් මූණ රතු කරන් ඉන්න එයාගේ ජීමිනි හ්‍යොන්ග් වුණත් ඕලොෆ්වත් තුරුලු කරන් සැප නින්දක හිටපු කෙනාව දැක්කම හොද හුස්මක් ගත්තු ජන්කුක් මුකුත් නොකියම ඇද ලගට ආවා. සති තුනකට ජීමින්ගේ කොණ්ඩෙත් තරමක් දුරට වැවිලා තිබ්බේ. ඇස් දෙක පේන්නෙ නැති වෙන්නම කොණ්ඩෙ මූණට වැටිලා. කම්මුල් තාමත් ලා රෝස පාටයි. මේ විදිහට ජීමින්ව ටියා දකිනවට ජන්කුක් ලෝබ වුණා.