"Evet arkadaşlar,planladığınız projenin maketini iki haftaya kadar istiyorum.Ayrıca bir de sunum olsun.Ayrıntıya girmeden,projenin özelliklerini anlatan bir sunum yeterli olacaktır.Çıkabilirsiniz." dedi hoca ve tüm sınıfta toparlanıp,çıkmaya başladık.Davut ta yanıma gelmişti bu sırada.Aynı sınıftaydık bu derste.
"E,hadi çıkalım."
"Tamam." dedim ve kot ceketimi giyip,sınıftan çıktık.
"Kerem nerede?"
"Bilmiyorum ki,dün en son bana geldi.Sonra gitti.Bi arayayım." dedim ve telefonumu çantamdan çıkarttım.Kerem'i aradım.
"Alo." dedi kısık bir sesle.
"Günaydın.Okula niye gelmedin?Sesin de kısık geliyor."
"Hastalandım ben aşkım.Dün senden sonra sahile gittim bir.Kapmışım şifayı.Gelemedim yani.Sen okuldasın?"
"Ayy,kıyamam."
Bunun üzerine güldü biraz.
"Sen kıymadın da,soğuk kıydı."
"Ben okuldayım ama tek dersti bugün,dersim bitti.Geliyorum yanına.İtiraz istemiyorum." dedim ve itirazını beklemeden kapattım.Aslında itiraz etmezdi ama işte çok hevesliymiş gibi görünmenek için,gelme falan diyebilirdi.
"Pardon,unuttum ben seni." dedim Davut'a dönerek.
"Sorun değil.-gülerek-.Kerem hasta mıymış?"
"Hıı,ben de yanına gidiyorum şimdi.Hadi görüşürüz." dedim merdivenlerden inerken.
El salladı o da.
"İyileştir çocuğu."
"Tamaaam."
*****
Elinde peçetesiyle kapıyı açan Kerem,'i görünce,bir an gülmemi tutmaya çalıştım.
Dudaklarımı birbirime bastırdım.Ama gerçekten çok komik duruyordu.
"Yaa,gülmesene."
"Neee,gülmüyorum." dedim ve ciddileştim tekrar.Yanağını hafifçe öpüp,içeri girdim veee
Re-za-let!
Bir kısmı yerde,bir kısmı da masada olan peçeteler,içilmeden bırakılmış ya da yarıya kadar içilmiş iki uç bardak meyve suyu,düşmekte olan bir battaniye,köşeye atılmış t-shirt.....
"Bu ne hal yaa!" dedim üstümü çıkartırken.
"Hasta odası." diyerek,tekrar battaniyesinin altına girdi.Yere sürünen kısmını birazcık çekti.Masada dibi kalmış portakal suyunu da,içip,bitirdi.
Üstümdekini ve çantamı tekli koltuğun üzerine bıraktım.Masadaki bardakları aldım.
"Mutfak nerede?"
"Koridorun sonunda hemen."
Koridorun sonundaki mutfağa gidip,bardakları makineye yerleştirdim.
Bir çöp poşeti alıp,tekrar odaya döndüm.
Bir yandan peçete ve boş ilaç kutularını toplarken,diğer yandan da Kerem ile konuşuyordum.
"Bir şey yedin mi sen?"
"Yedim işte,atıştırdım tost falan."
"Tostla olmaz.Ben sana bir çorba yaparım şimdi,iyi gelir." dedim ve poşetin ağzını bağlayıp,mutfağa tekrar gidip,çöpe attım.
Odaya döndüğümde Kerem,oturur konumdaydı.
"Ateşin var mı senin?" dedim yanına oturup,elimi anlına koyarak.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
SENDE KALANLARIM #Wattys2015
Teen FictionKerem ve Ceyda nın,birbirlerinden habersiz yaşadıkları,tutkulu aşkın hikayesi... Wattys keşfedilmemiş hikâyelerdeki ödül için yazılmıştır.
