Secret Miracle | KTH

4

Lütfen oy ve yorum yapmayı unutmayın.

Keyifli okumalar

____________

"Taehyung?! Yuna?!"

Gözlerim şaşkınlıkla açılmışken isimleri dudaklarımın arasından zayıf çıkan sesimle dökülmüştü.

"Nasıl şaşırdı görüyor musun güzelim?"

"Onu bulamayacağımızı falan düşündü herhalde."

Kendi aralarında konuşup gülerken kendime gelerek karnımı çekmem bebeğe bir zarar vereceğini dürtüsüyle geri bırakmış, t-shirt'ümün eteğinden tutarak daha da aşağı çekmiştim.

T-shirt'üm kısa değildi ama yine de olmayan karnım görünecek de anlayacaklar diye korkuyordum.

"Hey prenses bizi daha ne kadar kapıda tutacaksın?"

Bakışlarım Taehyung'a kayınca hiç bir şey söyleyemeden tuttuğum kapıyla birlikte kenara çekilmiştim.

Yuna yanağımdan öperek içeri geçerken Taehyung arkasından gelip saçlarımı öptüğünde istemsizce çatılan kaşlarımla gözlerimi kapatmıştım.

Dudakları saçlarımdan çekilip içeri doğru adımladığında gözlerimi açarak kapıyı kapattıp elimi karnımın üzerine koymuştum. Sakin olmam lazımdı. Sakin olup kimseye bir şey belki etmeden onları buradan göndermem lazımdı.

Derin bir nefes alarak ayaklarım gitmek istemese bile içeri doğru adımlamıştım ki Namjoon hızla yanıma gelince elimi karnımın üzerinden hemen çekmiştim.

"Taehyung'a burada olduğunu söylemiş miydin?"

"Elbette hayır, ondan kaçmak için buradayım neden söyleyeyim?"

"Özür dilerim, haklısın. Ben birden onları görünce sen haber verdin sandım."

"Burada olduğumu nasıl öğrendiler sence? Babamla konuşmuş olmasınlar?"

"Bilmiyorum güzelim ama öğreniriz şimdi. Sen stres olma yeter, birazdan göndeririz onları zaten."

Başımla onaylamış derin bir nefes vermiştim. İçeri geçmeden önce kıyafetimi değişsem daha iyi olacaktı. Karnım belli olmasa da rahat hareket edemeyecektim, ve en önemlisi ultrason fotoğrafının düşmesini göze alamazdım.

"Joon, sen yanlarına geçsen ben de üstümü değiştirip geliyorum."

"Tamam güzelim."

Onayladığında ben yukarı çıkarken Namjoon salona doğru ilerlemişti. Odama girip kapıyı kapattığımda arkasına yaslanarak gözlerimi kapattım. Elimi karnımın üzerine koyarken dolan gözlerimi durdurmadan rahatça ağladım. Çünkü eğer şimdi ağlamazsam aşağıda kendimi tutamayacağıma emindim. Ultrason fotoğrafını cebimden çıkartıp çekmeceye koymadan önce buruk bir tebessümle bakarak kapalı şekilde kitabın altına koymuştum.

Bir kaç dakika sonra az da olsa rahatladığımda birinin gelme ihtimalini göz önünde bulundurarak gardırobuma doğru ilerledim. İçersinden siyah bir tayt ve oldukça geniş t-sthirt'ümden bir tanesi alarak üzerimi değiştim.

Derin nefesler alıp aşağıya indiğimde gördüğüm manzarayla yanakalarımı şişirerek sessiz bir 'of' çektim. Ben buraya gelince yalnız kalacağımı düşünmüştüm ama şimdi çocuklar da gelmiş Kore'de sık sık geceleri kurduğumuz ortamın aynısı vardı. Öyle ki sehpanın üstü aburcuburla ve gazlı içeceklerke doluydu.

Beni farketmiyecekleri yerde durduğum için gözüm 'L' koltuğun ortasında oturan Taehyung'a kaymıştı. Elini Yuna'nın etrafına sarmış, Yuna da başını omzuna koymuş diğerleriyle neşeli bir şekilde sohbet ediyorlardı. O an içimden geçen tek şey o gün o yataktan iyi ki de kalkıp o evden sessizce çıktığım olmuştu. Eğer yapmasaydım onu ömür boyu bana değil belki ama bebeğimize bakmak için mutsuz ve istemediği bir hayata mecbur bırakacaktım.