Her True Identity

Chapter 8

Tris Pov

argh! I cant believe this!
Ako ampon? Hahaha
They are kidding right?
No im not adopted!

"aaaaaargh"
Sigaw ko sa kwarto ko.

Nandito ako sa condo ko. Ayoko kong umuwi sa bahay.

Pero ano ako? Elemental User?
HAHAHAHA. Nagpapatawa sila

Nandito lang ako sa kwarto ko umiiyak maghapon.

Kaya pala ganon nalang ang trato saakin ni ate Andi pati narin ng iba kong pinsan.
Maybe they know that im adopted?

If im a Elemental User, bakit kailangan akong ilayo sa mga pamilya ko?

Bakit?

Hindi ko namalayan nakatulog na pala ako.

Pagmulat ko sobrang dilim sa kwarto ko.
Tumayo ako upang i-switch ang ilaw, then i was shocked when i see all my things in my room.

What did i do?
Sobrang gulo sa loob. Gosh!
Dali-dali kung niligpit yung mga nagkalat na papel at yung basag na baso.

Pero habang pinupulot ko yung basag na baso ay bigla akong nasugatan.

"shit!"

Agad kung sinipsip iyon.
Wag kayong madiri ganon diba yun? Kapag nasugatan ka sisipsipin para di dumugo.

Pero hindi parin tumitigil sa pagdurugo, nang biglang may kumatok sa pintuan ko ng pagkalakas lakas!.

What the fuck.
Hindi kaya sila mom yun?

Tok. Tok. Tok.

Pero bakit ganon kalakas? Hindi ganon kumatok sila mommy.
Nakakita ako ng tela at agad iyong tinali sa sugat ko.

I switched off the lights.
Kasabay non ay nakarinig ako ng malakas na kalabog.

Gosh! What the?
S-sino yun?
Narinig ko ang malalakas niyang mga yabag

Saan ako tatago?
Tumakbo ako sa isang lugar kung san ako palaging tumatago kapag naglalaro kami nina Cass. Hindi nila alam iyon dahil ako lang ang nakakaalam.

*booooooogsh*

O.O

What the?!
Totoo ba itong nakikita ko?
Sinipa lang niya yung pintuan ng kwarto ko at tumilapon. Lalo akong kinilabutan nang makita ko siya.

S-siya yun!
Tama! Siya yung halimaw na nasa panaginip ko.

Nagpalinga linga siya, at dahan dahan siyang humakbang patungo sa kinaroroonan ko.

Nakakatakot siya. Nanlilisik ang mga mata niya.
Ang bilis ng paghinga ko.

Yumuko siya at parang may dinampot sa sahig kung san ako nasugatan kanina.

T-teka? D-dugo ko ba yun?
B-bakit niya inaamoy?

Agad akong napatingin sa kamay ko.
Oh My G!
Anong gagawin ko?

Pagsilip ko sa halimaw ay sakto naman tumingin siya sa kinaroroonan ko.

Napapikit nalang ako.
Eto na ba ang kamatayan ko?
Ngunit pagmulat ko isang nakakasilaw na ilaw ang naaninag ko at kasabay ng pagkawa non ay ang paglaho ng halimaw.

"Maari kanang lumabas, ligtas kana"
Sabi ng nagligtas saakin.

Kahit madilim ay nakikita ko parin siya ngunit hindi ko maaninag ang kanyang mukha

Dali-dali kong inopen yung ilaw at tumambad saakin si
.
.
.
.
"Jonas?"

"ako nga Beatrice...."
Saka siya ngumiti

"Tsssss, Paano mo nalamang nandito ako?"
Irita kong tanong sakanya.
Stalker ba siya?
Teka? May naalala ako bigla.

"Hoy! Kung balak mo akong isama sa oh-so-called-mundo-mo wag mo ng gawin dahil hindi ako sasama sayo!"
Dagdag ko pa.

"aminin mo nga saakin ang totoo, may dugong bughaw kaba?"

Dugong bughaw?

"HAHAHAHAHAHA, woah! Ang galing mo talagang magpatawa manong Jonas!"
Sabi ko habang tumatawa parin

Nahinto lang ako sa pagtawa dahil mayroong dumating.

"Oh my God! Tris" mommy
At dali-dali niya akong niyakap ng mahigpit, hindi manlang niya pinansin si manong Jonas, kasunod non ay ang pagdating ni Daddy.

Bakas sa mukha niya ang pagkagulat.

"E-elias?" Daddy.

Napabitiw si mommy saakin. At napatingin sa gawi ni Jonas.
Elias? Dont tell me...

Nakita king napatakip si mommy ng bibig.

"H-hon... W-wag mong sabihin na babawiin na niya si Tris saatin?"

What? Siya yung Elias?
Eh diba matanda na yun?

"shhhh." habang sinasabi iyon ni daddy ay hinihimas niya ang likod ni mommy.
Si mommy naman iyak lang ng iyak.

"Elias. Babawiin mo naba siya?"

Napatingin ako kay manong Jonas, mukha din siya naguguluhan.

"Hindi ako si Elias"

Pagkasabi niyang iyon ay agad akong hinila ni daddy at itinago sa likod niya.

"SINO KA?! ANONG KAILANGAN MO SA ANAK KO?!" galit na tanong ni dad

"Ako ang anak ni Elias"

"Sinungaling!" singhal ni dad

"Ako ang anak ni Elias, ako ang anak ng taong nag iwan ng batang babae sa isang lalaking nanganghoy sa gubat sampung taon na ang nakakaraan, at ang taong iyon ay si Elias. Tama ako hindi ba? At kung tama ako ay itong dilag na ito ang batang iyon, hindi ba?" diretsa niyang sabi.

"kailangan na nating umalis!
Parating na sila,"
Dagdag pa ni Manong Jonas

"at ikaw, kaya mo namang pagalingin ang sarili mo hindi ba?"

Nagulat ako sa sinabi niya.
Paano niya nalaman iyon?

Dumaan kami sa back door ng building at madaling nakarating sa parking lot.
Pagkasakay na pagkasakay namin sa kotse ay ginawa ko dapat kong gawin.

"sakawas ay magaling na ang sugat mo, mahihirapan na ulit silang mahanap ka "

"teka! Anong pinagsasabi mo?"
Naguguluhan na ako.

"Masyadong mabango ang dugo ng mga maharlikang tulad mo, mabango iyon para sa mga goblin."

"anu yun may pabango ang dugo ko? Tsaka anong nilalang yung kanina?"

"Oo. Iyon ay ang Goblin na nasa ilalim ng itim na kapangyatihan"

Bumaling siya kila mommy

"maaari ba tayong mag usap ginoo ng tayong dalawa lang?

At tumango ito.. At saka i-pinark ni Daddy ang sasakyan..