''Lily!''
Koridorun başındaki Eun'un adımı seslenmesi ile arkamı dönüp diğer tarafa yürüdüğümde o hızlı adımlarla çoktan gelip üzerime atlamıştı.
''Dün çok korkuttun bizi, daha iyisin değil mi?''
''Evet, daha iyiyim. Biliyorsun dün baya kötüydüm zaten üzerine Alex'i görünce kendimi tutamadım küçük çaplı bir ağlama krizine girdim.''
''Han gelip aceleyle eşyalarını aldığında gelmenize gerek yok Alex ile ben varız dedi. Çocuklar da ısrar etti ama kabul etmedi.''
''Birkaç saatte kendime geldim zaten, endişelendirdiğim için üzgünüm.''
''Hey saçmalama önemli olan iyi olman neyse ben gideyim Bay Oh ile bir şey konuşacaktım sen de önce bir kantine uğra bence çocuklardan birkaçı orada seni görsünler.''
Onu onaylayıp yemekhane bölümüne geçtiğimde bizimkiler beni fark edip öldürücü bakışlar göndermeye başlamışlardı.
''Günaydın çocuklar'' masaya oturduğumda küçük bebek Jeongin hemen bana sarılmıştı.
''İyiyim Jeongin, endişelenme'' masadaki Felix, Seungmin ve Changbin 'ciddi misin?' bakışı atmıştı.
Jeongin benden ayrıldığında rahatlaması için gülümsemiştim, masadakiler de benimle birlikte ona güldüğünde Felix diğerlerine göre bir tık durgun gibiydi.
''Han hyung dün kırıcı bir şekilde gelmemizi istemediği için gelmedik yoksa gelecektik.''
Sanırım Han'ın 'Ben ve Alex varız zaten' demesine alınmışlardı, Eun da imalı bir şekilde söylemişti.
'' Jeongin, Han panik olduğu için öyle söylemiştir. İmalı konuşmalardan hoşlanmaz biliyorsunuz eminim daha sonra bu yanlış anlaşılmayı düzeltir. Zaten bir şey olmadı dün biraz kötüydüm üstüne Alex gelince bir nevi duygu boşalması yaşadım. Sizi endişelendirdiğim için üzgünüm çocuklar.''
''Biliyoruz ama o an endişelendiğimiz için alındık biraz özellikle bu küçük bebek meğer sana aşıkmış sürekli haber alan var mı diye başımızın etini yedi en son Chan senin iyi olduğunu söyleyince sustu'' Seungmin, Jeongin'i sinir etmek istercesine abartılı konuştuğunda işe yaramış gibiydi.
''Utandırmayın çocuğu, neyse sınıfa geçsem iyi olur diğerleri ile teneffüste görüşürüz.''
Chan da gelmiş sanmıştım ama yoktu belki sınıfındadır düşüncesi ile hemen kalkmıştım.
Koridorda etrafa bakınarak ilerlerken birden çarptığım sert vücut ile duraklamıştım, geri çekilecekken birden etrafıma sarılan kollar ile eş sesli olarak duyduğum ses ile gülümseyerek ben de kollarımı alttan beline dolamıştım.
''Gelmeme izin vermediğin için kızgınım o yüzden sarılarak sakinleşmem lazım'' kızması bile beni gülümsetiyordu.
''Üzgünüm Chris'' Chris diye seslenmemin hoşuna gittiğini biliyordum ve böyle durumlarda kurtarıcıydı.
Konuşmam ile yavaşça ayrıldığında başını hafifçe sallayıp dudaklarını oynatmıştı ama ne söylediği hakkında tek bir fikrim yoktu.
''Daha iyisin değil mi?''
''Evet gayet iyiyim''
''İyi olduğuna göre şu Alex meselesini biraz konuşsak mı?'' Ups! Sanırım şu Alex'i erkek sanması ve benim ona söylemeyip birkaç kere kıskandırmam hakkında olan konuşmaya girecektik.
''Aslında hala biraz başım ağrıyor malum biraz fazla ağladım fazla uyuyamadım da yarın falan konuşsak bunu hm, hem ders zili çalar şimdi bence ben gideyim sen de sınıfına geç, görüşürüz"
Hızlı hızlı konuşup yanından ayrıldığımda kısa süreliğine yırtmış olduğum için bir şeyler bulsam iyi olacaktı.
