0.5

971 74 87
                                        

Seoul Science High School Team

Eun: Lily nasıl oldun? Dün rahatsız etmek istemedik. Chan dinlenmen gerektiğini söyledi.

Lily: Daha iyiyim, sadece
biraz boğaz ağrım var.
Sorduğun için teşekkür ederim Eun.

Felix: İyi olmana sevindim, tekrar geçmiş olsun.

Hyunjin: Geçmiş olsun.

Minho: Geçmiş olsun.

Minji: Geçmiş olsun.
.
.
.

Hepsinin geçmiş olsun mesajına teşekkür edip telefonu kapatacakken ekranda ki Chan yazısı ile aramayı cevaplamıştım.

"Günaydın, Lily"

"Chan saat öğleden sonra 3 ama sana da günaydın!"

"Ya uyuyup dinlendiğini düşündüm o yüzden günaydın dedim" yani 1 saat önce kalktığımı düşünürsek haklıydı aslında.

"Tamam, tamam bir şey demedim"

"Dün yazmak istedim ama yorgun olduğunu düşünüp rahatsız etmek istemedim. Baban çok kızdı mı?"

"Saniyelik olarak dikkat etmediğim için azarladı sadece. Bu arada sana çok teşekkür ettiğini söylememi istedi ve sanırım babanı tanıyormuş nerden bilmiyorum ama öyle bir şeyler söyledi."

"Tanıştıklarını bilmiyordum ve dediğim gibi babana da teşekküre gerek olmadığını söyle, seni öyle gönderecek değildim herhalde zaten yani değildik. Felix falan da gelmek istedi biliyorsun."

"Biliyorum, Felix de dün birkaç kez mesaj attı. Nasılsın?, Bir şeye ihtiyacın var mı? falan diye."

"Anladım, ımmm evde misin?"

"Evet, babam işe gitmeden önce tüm gün evde kal diye iyice tembihledi. Evdeki yardımcı sabahtan beri ne bulsa yedirmeye çalışıyor, sanırım ona da kızıma iyi bak diye bir nutuk çekmiş" gülerek konuştuğumda aynı şekilde ondan da küçük bir kıkırtı gelmişti.

"Tamam, o zaman eğer senin için sorun olmayacaksa yarım saate oraya geleceğim"

"Tabiki sıkıntı yok Chan, unuttun sanırım çat kapı komşu ziyaretlerine bayılırım." dalga geçerek konuştuğumda onunda güldüğüne emindim.

"Tamam, yarım saate görüşürüz komşum. İstediğin bir şey var mı?"

"Yok, teşekkür ederim sorduğun için"

"Cidden... neyse görüşürüz."

Telefonu kapatıp odama göz gezdirdiğimde toplu olduğu için sadece kalkıp üzerimdeki pijamalarımı değişmiştim. Chan üzerimdeki dead yazan pijamalarımı görsün istemiyordum.

Alt kata inip Bayan Soojin'e bakındığımda yemek masasının tozunu alıyordu.

"Soojin teyze, birazdan bir arkadaşım beni ziyarete gelecekte rica etsem güvenliğe söyler misin? İçeri girmeye çalıştığında sıkıntı olmasın. Dün beni bırakan arkadaşım olduğunu söyle Bay Lee gördü zaten ismi de Chan"

"Peki tatlım, söylerim birazdan
Herhangi bir şey hazırlamam gerekiyor mu?"

"Aç olduğunu sanmıyorum belki atıştırmalık bir şeyler hazırlarız daha sonra ne kadar kalacağını bilmediğim için yorum yapamıyorum"

"Anladım, ben gidip güvenliğe haber vereyim" o dışarı çıktığında ben de salonda ki koltuklardan birine geçip telefonumla uğraşmaya başlamıştım.

505 - Bang Chan Hikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin