I Trusted You

Chapter 18

"Doc, How's he?" Tanong ko sa Doctor na kalalabas lang sa kwarto ng pasyente.

"Mr. Park's fine now. He just need to rest. Wala namang damages sa Internal organs niya but he had some bruises mostly in his face , It'll be gone in a couple of days. Btw, Where are his parents?" Aniya.

"Okay po. On the way na po sila. Thank you." Saad ko at tumango lang ang Doktor.

Salamat naman at maayos na ang kalagayan ni Shin. Grabe talaga, super kawawa yung mukha nya tapos pumanget sya.

Umalis na yung Doktor at pumasok naman ako sa silid ni Shin. Ugh! Amoy alak at usok pa ang damit ko-----or should I say nangangamoy kalye na ako. Sakit pa ng ulo ko, bukod sa nakainom ako, wala pa akong matinong tulog. Paniguradong ang laki na ng Eyebags ko. Tsk! Hindi lang yun. Mag-iisip pa ako ng palusot kila Mommy at Daddy. Hindi naman pwedeng sabihin ko na 'Mom, Dad. Naglasing po ako kagabi. Hehe' No! Edi malilintikan ako!

Pagkapasok ko, agad akong umupo sa gilid ng kamang hinihigaan ni Shin at ipinilig ang ulo ko at nagpasyang matulog muna. Kahit ang hirap pumikit kasi kada pipikit ako, paulit ulit na bumabalik ang eksenang yon na gusto ko ng mabura sa utak ko.

﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼﷼

Third Person's P.O.V

Nagising na lamang si Shin na hindi nya maramdaman ang katawan nya marahil na siguro sa maga at namamanhid ang katawan nito. Marami syang natamo sa katawan na kahit isang haplos lang ay tila pinagsasapak na sya sa Sakit.

Nang medyo nasanay na sya sa pananakit ng katawan ay meron siyang naramdaman na mabigat na bagay na nakapatong sa kanang kamay nya. Ipinilig nya ang ulo upang makita ito at laking tuwa nya ng nakita nyang si Kylie ito---ang babaeng nagligtas sakanya sa nakakatawang pamamaraan.

Habang pinagmamasdan niya ang dalaga, hindi nya maiwasang admirahin ito sa kagandahang taglay. Dati pa man ay nagagandahan na talaga sya dito. Pero hinding-hindi nya aaminin yon, mamatay man si Xander!

Tila haka-haka naman ang kanyang narinig kagabi. Hindi nya pa din alam kung totoo ba yun o ano. Pero bakit naman sya binugbog noong nalaman ng dalawang lalaki na nakikinig sya kung hindi iyon totoo? Kung simpleng alitan lang naganap sa pagitan nila Kylie at ng kaibigan nya, hindi naman siguro aabot sa puntong ipapakidnap at rape ni Jane si Kylie. Mapaglaro nga ang tadhana, dapat siya ang magliligtas kay Kylie pero bumaliktad, siya tuloy ang nailigtas nito. Napahinga na lang siya ng malalim.

Napailing sya dahil naguguluhan na sya mga nangyari kagabi. Isinantabi nya muna ito. Bumalik sa realidad ang isip nya ng maramdamang gumalaw si Kylie sa gilid nya.

"Hey, Gising ka na pala.." Bati nito sakanya habang inaayos ang buhok. Gusto nyang magpasalamat dito ngunit nahihiya siya. Kalalaki niyang tao pero siya mismo ang iniligtas ng isang babae.

"Yeah, u-uhm a-no eh.." Nauutal nyang sambit dito habang nagkakamot sa batok. Napamura sya ng mahina. 'Bakit ba ako nauutal?! Si Kylie lang yan Shin! Yung babaeng palagi mong kaaway! Umayos ka nga!' Bulong nya sa sarili upang maibsan ang pagkailang nya kay Kylie.

"Anong ano?" Maang na tanong nito sakanya. Ngumiti ng nakakaloko si Kylie, alam naman nya ang sasabihin ni Shin pero she just feels like pestering him.

Shin doesn't like what he is feeling right now. He's a person that don't thank people, don't say sorry, he's not a man of words. But for her he'll say it. He said "Thanks.." Instead of saying Thank you.

Kylie just nod and looked at Shin with amusement plastered on her face. Napataas naman ang kilay ni Shin.

"Bakit ka ba nakipag basag ulo? Hindi mo ba alam na pwede kang madedo nong panahon na yun kung hindi lang ako dumating?!" Medyo irritableng saad ni Kylie while looking intently at Shin's mysterious eyes.