So This Is Love!

3

Scroll Down For Zawgyi

ပြဌာန်းစာအုပ်ပါ ရှိတ်စပီးယားရဲ့ကဗျာတစ်ပုဒ်ကို အတန်းရှေ့က ဆရာက အကျယ်တဖွင့်ရှင်းပြနေတယ်။ ဗုဒ္ဓဟူးနေ့တွေရဲ့ အတန်းချိန်တွေမှာ အင်္ဂလိပ်စာအချိန်တွေက နှစ်ချိိန်ဆက်တိုက်ရှိတယ်။

ကျောင်းသားတွေကတော့ ကဗျာအဖွဲ့အနွဲ့တွေထက် အတန်းဆင်းဘဲလ်သံ ထွက်ပေါ်လာမယ့် အချိန်ကို ပိုစိတ်ဝင်တစားရှိနေကြတယ်။ ဒီအတန်းချိန်ပြီးရင် နေ့လည်စာစားချိန်မို့ ကျောင်းသားတချို့ကတော့ နာရီဆီ တကြည့်ကြည့်ပေါ့။

ရှောင်းကျန့်က စာလိုက်ရေးမှတ်နေရင်း ရပ်သွားတော့ ရိပေါ်က လှည့်ကြည့်တယ်။ အတန်းချိန်မို့ သူတို့ စကားသံကျယ်ကျယ်နဲ့ ပြောလို့မရသည်ကို နှစ်ယောက်လုံး သိတာကြောင့် ခပ်တိုးတိုးပြောဖို့ရာ သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်တွေကို ပိုနီးကပ်စေရတယ်။

'' ဘောပင်မှင်ကုန်သွားလို့ ''

ရှောင်းကျန့်စကားအဆုံးမှာ ရိပေါ်က သူ့အိတ်ထဲက ဘောပင်တစ်ချောင်းကိုထုတ်ပြီး ကမ်းပေးတယ်။
ရှောင်းကျန့်လှမ်းယူလိုက်တော့ သူတို့ရဲ့လက်ချောင်းထိပ်လေးတွေက ထိမိကြတယ်။ နှစ်ယောက်သား မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြည့်မိလိုက်ကြပေမယ့် ခဏသာဖြစ်တယ်။

ဘောပင်ကို လှမ်းဆွဲယူပြီး စာပြန်ငုံ့ရေးသွားတဲ့ ရှောင်းကျန့်ရဲ့ နားဖျားလေးတွေက ပြတင်းပေါက်ဆီက နေရောင်အောက်မှာ နီဆွေးဆွေးလေးဖြစ်လို့။

'' အာ... ငှားပေးလို့ ကျေးဇူး ''

ပြန်လှည့်ကြည့်ရင်း ပြောတော့ ရိပေါ်က အသံတိတ်ပြုံးပြပြီး တုံ့ပြန်တယ်။ ဒီနေ့ရဲ့ တိမ်တွေက လှတဲ့အကြောင်း ပြတင်းပေါက်ဆီ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ရင်း သူသိလိုက်ရတယ်။

'' ဒီနေ့ရော... ကန်တင်းတူတူသွားမလား ''

'' အင်း... သွားမယ် ... ခဏလေး ငါ ပိုင်ရယ်ကို စာအုပ်ပြန်ပေးစရာရှိလို့... ဒီမှာပဲ စောင့်နေနော် ရိပေါ် ''

နေ့လည်စာနားချိန်မှာ စာအုပ်တစ်အုပ်ကိုင်ပြီး သူငယ်ချင်းတွေရှိနေတဲ့အနား ပြေးသွားတဲ့ ရှောင်းကျန့်ကို ရိပေါ်က နေရာမှာပဲ ထိုင်စောင့်ရင်း ကျန်ခဲ့တယ်။