Mystic World [COMPLETE]

Chapter 33.Lucas

𝑳𝑬𝑿𝑰𝑬 𝑷𝑶𝑽

Kinabukasan ay maaga akong gumising para pumasok sa school.Simula kahapon di parin bumabalik si  luan i kinda worried about him.

"Are you okay?"tanong ni zio.Nandito kami sa kotse at ihahatid nya ako papunta sa esmeray.

"No,may alam kaba kung nasan si luan?"tanong ko.But he suddenly stop the car.

"First he lied to you and now you want him to go back?! Are you kidding me?!"singhal nito dahilan para mapatakip ako sa tenga.

Ramdam ko ang pagtulo ng luha ko dahilan para taranta syang lumapit sakin.He suddenly hug me.

"I'm sorry for shouting you"and he kiss my forehead.

"I'm sorry"paghihingi nito ng tawad and kiss my face all over.Ramdam ko ang mainit na luha na umagos sa luha ko and it's really hurts.

"Sorry"

Tulala akong naglalakad papasok ng university.When i bumped something tumingin ako don and i was shock it was luan.Walang emosyon ang mukha nito at parang walang pakialam.Nilagpasan lang ako nito at walang pasabing umalis.

"Luan"pabulong kong sabi.

Nag-start na ang klase as usual di parin ako pinapansin ni luan and it hurts so much.Naramdaman ko nalang ang pangingilid ng aking luha na agad ko namang pinunasan.

"Ms.Autha?"pasigaw na sabi ni proff dahilan para mapatingin ako dito.

"Yes proff?"walang pag-alin langan kong sagot.

"Can you solve this"taas kilay nitong sabi dahilan para mapatayo ako sa kinauupuan ko.

Actually,di ako masyadong nakinig kay proff kasi ang rami kong iniisip at tulala lang ako.Kahit diko alam ang sagot ay sinulat ko padin.Nakarinig naman ako ng tawanan sa aking likuran.

"Losers!"

"Umalis ka nalang dito oii!"

"Yuck! Di alam ang sagot"

Yan lang naman ang naririnig ko sa likuran dahilan para mapatakbo ako sa palabas ng klase at umiyak palabas.I don't think kakayanin kopa dito kung kaya kopa ba o titigil na.Nakarinig ako ng yapag papalit sa sa gawi ko and to my suprise it was luan looking at me with a sad in his eyes.Napatakip ako sa mukha ko at doon umiyak.

"I don't think kakayanin kopa dito luan"humagolhol kong wika.

"Hush now lex"pagpapatahan nito sabay yakap sakin.

"Hey,everythings gonna be okay just trust yourself ok"ngiti nitong sabi.

"Kala koba galit ka?"

"I'm sorry if i didn't tell you in the first place"malungkot nitong sabi sabay kalas sa yakap.

"It's fine naintindihan ko naman eh"

Nakarinig kami bigla ng kung anong putok dahilan para mapatayo kami.Ganon nalang ang gulat namin na merong malaking apoy ang paparating sa gawi namin.Agad naman ako hinila ni luan paalis at nakarinig muli kami ng naglalakasang paputok.

Nadapa kami sa semento at parang dipa naproseso sa utak ko ang nangyari.Naramdaman ko nalang ang  braso ni luan na binuhat ako paalis.

"Lex nasaktan kaba?"tanong nito.

Umiling ako bilang sagot."We really need to get out of here"singhal nito sabay patakbo akong binuhat.

Diko namalayang nandito na pala kami sa kotse.Tumingin muli ako sa esmeray na ngayon ay nagbubuga ng maraming usok.Napapikit ako ng mariin at kasabay non ang paglandas ng aking luha.Tumigil ang sasakyan sa isang pamilyar na building.

"Bat moko dinala rito?"wala sa sarili kong tanong.

"Cause master zio can help and protect you lexie"napatingin ako sa maamo nitong mukha at tila nagmamakaawa na pumasok nako.

Ngumiti ako ng pilit at umalis nasa kotse tumingin muli ako sa gawi nya na ngayon ay dahan dahan ng paalis ang kotse na sinasakyan nya.Pumasok nako sa building di naman ako atubiling pinalabas ng kotse ay kilala na ako nito.Sa dami ng iniisip ko diko namalayang nasa harap na pala ako ng opisina ni zio.Pinihit ko ang pinto at laking gulat ko ng nakakandong ang secretary ni zio sa lap nito.Tumingin ang dalawa sakin  at kita ko ang gulat sa kanilang mukha.

"Wife let me explain"sabay tayo nito.Umiling ako at patakbong nilisan ang kompanya nya.

Napahagul-hol nalang ako habang naglalakad sa ulan.Basang-basa nako at wala akong pakialam kong mukha na akong tanga sa harap nila.I don't know if i can handle the pain anymore and it hurts so much.Katumbas ng luha na lumabas sa mata ko kasabay din nito ang malakas na ulan na tumama sa katawan ko.Nanlabo ang mata ko dahil na siguro sa kakaiyak at sa ulan diko namalayang meron palang darating na sasakyan.

𝑳𝑼𝑪𝑨𝑺 𝑷𝑶𝑽

Habang nagmamaneho sa kotse ay biglang merong tumawid na babae dahilan para mainhinto ko ang manobela.Agad ako bumaba at napatingin sa babaeng nakahilata nasa kalsada.

"Shit"mahina kong bulas syaka sya binuhat sa kotse.

Dali-dali kong pinaandar ang kotse at dinala sya sa bahay ko.Inutusan kodin ang maids kona palitan sya ng damit at pakainin one's she wake up.

"I'll come back later and make sure she's dry"utos ko mabilis naman tumango ang maids at agad pumasok sa kwarto kong saan ko sya iniwan.Napahilamos ako sa mukha ko dahil sa guilty and flustration.Nagtungo ako sa garahe at pinaharorot ang kotse bigla naman merong tumawag sa phone ko.

"Hello?"

[Mr.Rodriquez we really need you right now]

"I know sandro,i'll be there just wait me up"saad ko sa kabilang linya and i end the call.

Pinaharorot ko ang kotse patungo sa coffee shop na pinagtatrabahohan ko.Paglabas ko ng kotse ay nakita ko si sandro my excutive assistant na nakatayo sa labas at tila di mapakali.I suddenly approached him and guess what parang bata na nakakita ng lolipop ang itsura nya.

"What now sandro?"i muttered.

"Sir meron pong babaeng nagwawala sa loob.Aksidente po kasing nataponan ng kasamahan natin ang damit nya"i raised my eyebrow at him at pinuntahan yung babae.

Kita ko ang pagiinarte sa mukha nito at tila diring-diri sa sarili.Kunting mansya lang naman pero kong makaasta sobrang big deal sa kanya.

"Where's the freaking owner of this coffeshop?!"sigaw nito habang nakatingin sa tauhan ko.

I sighned at agad sya nilapitan.

"I am"i coldly said.Kita ko naman ang gulat sa mukha nya.Ang kaninang galit ay napalitan bigla ng saya.

"So your owner of this coffee shop am i right?"ngisi nitong sabi sabay tayo.

"Yes do you need help ma'am?"

"Oh yes i do mr,Your workers suddenly pure some coffee in my expensive clothes"maarte nitong sabi sabay tingin sa tarbahante ko.

"Oh,i'm so sorry about it ma'am it's maybe just an accident"i said.

"Of course it's just an accident mr. so i better go now thank for the coffee"malandi nitong sabi sabay hawak sa pisnge ko.
Pagkaalis ng babae ay agad ko pinunasan ang pisnge ko.I really hate that kind of girl tsk.Napatingin naman ako kay loisa na ngayon ay nakayuko at pinunasan ang nagkalat na kape.

"Loisa?"agad naman ito napatingin sakin at kita ko ang panginginig ng katawan niya.

"Sir lucas,diko po talaga yun sinasadya sorry po"nakayuko nitong sabi.

"Hey it's fine,in fact dimo naman yun kasalanan it's just an accident"nakangiti kong sabi.Pinunasan nya naman ang luha nya at ngumiti.

"Thank you po talaga sir lucas"tumango ako at nginitian sya.

"Back to work everybody!"sigaw ko agad naman sila kumilos.