Asker Falan İşte /texting/

29

Tekrardan Selamlarrrr🎊

Öncelikle şunu söylemeliyim ki size her fırsatta bölüm atmaya çalışıyorumm 💕💕

O yüzden bir hafta daha bölüm atamayacağım için bunu bilinn istedimmm💋💋

O zamann yeni bölüm sizlerleee💥💥

~

Aris'in söylediği her cümle zaten ruhuma dokunuyordu benim.Ama bu sözler ve cümleler ruhumu da aşıyordu artık.Bana çok güzel bakıyordu.Çok güzel konuşuyordu.Benim içimi cızlatıyordu onun bu sözleri.

Yüzüne donuk bir şekilde bakarken çelik kapı açıldı içeriye gardiyanlardan biri girdi.

"Görüşme süresi doldu." Aris hiç o tarafa bakmadan gözleri gözlerimdeyken sandalyeden doğruldu.

Ben de onun gibi yerimde doğrulurken konuştum.

"Seni her zaman kurtarırım ama lütfen mahkemede fevri olma seni kurtarmam için lütfen, lütfen sakin ol." Bunca şey içinde bile sesim titrerken kurmuştum bu cümleleri.Aris derin bir sesle tekrar konuştu.

"Beni kurtaracaksın ve bunu zaten biliyorum." Tam gözlerimin içine sabitlediği kahveleri sorumun cevabını vermemişti.Adımları yavaş yavaş kapıda bekleyen gardiyanı buldu.Gardiyanın koluna taktığı parlak metal kelepçeler ışıldadı.Kapıdan çıkmadan önce başını çevirip omuzlarının ardından bana tekrar baktı.

Gözlerimi çipil çipil kırparken dudakları yine yukarı kıvrılmıştı.Gardiyan Aris'in kolundan çekerek Aris'i görüş açımdan çıkardı.

Derin bir yutkunuştan sonra kendimi toplayıp ben de onların arkasından çıktım.Aris'i birazdan mahkeme salonuna getireceklerdi.Benim ise onlardan önce orada olup hazırlanmam gerekdi.

Topuklu ayakkabılarım yine koridorda yankılanırken Caner'in beni geçen sefer beklediği yerde aynı şekilde beklediğini fark ettim.Beni görür görmez doğrulup konuştu.

"Adliyeye gidiyoruz di mi?" Canerin sorusunu başımla onaylayıp askeriueden çıktık.

Zaten askeriyeye çok uzak olmadığını bildiğim Adliyeye gelmemiz on dakikadan kısa sürmüştü.Mahkemeye yarım saatten az kalmışken hızlıca adliyeye girip avukatların barolarından birine girdim.

Cübbem İstanbulda kalmıştı ve bu barolarda cübbeden bol birşey olmadığı için askılıkların bulunduğu yerden uzun siyah kollarında yeşillerin olduğu dik yakalı cübbelerden birini aldıp üzerime geçirdim.

Sadece bunu giymek için bile avukat olmaya değerdi...

Askılığın karşısındaki aynaya bakrak dağılan saçlarımı düzeltirken ellerim titriyordu.Çok fazla davaya girmiş, Aris'in durumundan da kötü insanları savunmuştum.Hepsinde tabii ki çok heyecanlanmış hatta ilk mahkememde dava öncesi Adliyede heyecandan kusmuştum.

Ama bu farklıydı...

Bu Aris'in mahkemesiydi ve başkaları gibi de olamazdı.Arisde ne vardı yada ben ne hissediyordum bilmiyordum ama normal değildi.Saçma sapan bir olay yüzünden salladığım bir numara hayatımın artık tam ortasındaydı.O zaman ki ben bilemezdik ki ona bu kadar çok değer vereceğimizi.Hatta onun için herşeyi bırakıp yanına geleceğimizi bilemezdik ki.

Aris çok farklıydı, çok değerliydi.Tanıştığım çoğu kişi gibi değildi.O gerçekti ve buradaydı yine de geldiğim ve yanında olduğum için mutluydum.

Bu düşüncelerle derin bakışlarımı aynadan alıp kapıya doğru ilerledim.Barodan çıkarken Caneri mahkemenin olacağı salonun kapısının karşısındakı koltuklarda beklerken gördüm.Yanına adımlarken stresim ve heycanım artıyordu.