Dear my foreigner husband (ချစ်ရပါသောပင်လယ်ရောင်မျက်လုံးပိုင်ရှင်လေး)

Chapter 3(Unexpect meeting )

Unicode

ကလျာ ရိုးရှင်းသော ဝမ်းဆက်အဝါရောင်လေးကိုသာ ရေမိုးချိုးပီးဝတ်ဆင်လိုက်၏။

ဘုန်းမြတ်ကတော့ သူမကိုလမ်းနားကလက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာစောင့်နေတယ်လို့တော့ပြောထားတယ်လေ။

ကလျာ ဘုန်းမြတ်နဲ့တွေ့ဖို့ ပြင်ဆင်ပြီး ထွက်လာတဲ့အချိန်
''မမ''ဆိုတဲ့ သူမညီမခေါ်သံကြောင့် သူမတစ်ကိုယ်လုံးတောင့်ခဲသွားသလိုပင်။

ထိုချိုသာသောအသံတို့ရဲ့နောက်ကွယ်က ကောက်ကျစ်တတ်တဲ့စိတ်သဘောထားတစ်ခုကို သူမကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့ရတယ်လေ။

သူမ ချစ်ခဲ့ပြီးအရာရာအလိုလိုက်ခဲ့တဲ့ညီမက သူမအပေါ်အယုတ်ညံံ့ဆုံးကောက်ကျစ်စိတ်ရှိတယ်ဆိုတာကိုပေါ့။

ကလျာ နွေးထွေးပီးချစ်စရာကောင်းတယ်လို့ထင်ခဲ့တဲ့ ထိုမျက်ဝန်းလှလှလေးတို့ကို သူမအခုမယုံနိုင်တော့ပေ။

အခုလည်းနန်းသက်လျာက သူမဆီမှာလိုချင်တာရှိလို့ စကားလာပြောခြင်းပင်။

သူမ အနောက်ကိုလှည့်ကာ ချိုသာစွာပြုံးနေတဲ့ နန်းသက်လျာအားကြည့်လိုက်၏။အေးစက်သောမျက်ဝန်းတစ်စုံတို့နှင့် သူမဖြေလိုက်သည်။

''ဘာလဲ''

နန်းသက်လျာကတော့ ပျင်းရိတဲ့အပြုံးဖြင့်သာ..

''မမ မင်္ဂလာ ဝတ်စုံ ပြန်ယူလာတာလား''

သူမေးနေကတည်းက ဒါသူလိုချင်နေမှန်းကလျာ သိလိုက်ပြီ။ကလျာခါးသီးစွာ ရယ်ချင်မိသည်။ လိုချင်လောက်သည့်အရာပင်။ စျေးကြီးနေတဲ့အရာပင်ကိုး။

ကလျာ့ကို အကြွေးကြောင့်လက်ထပ်လိုက်ပေမယ့် Alexဆိုသူ အမြင်ကတ်စရာကောင်းလွန်းတဲ့လူက မင်္ဂလာပွဲကိုတင့်တောင့်တင့်တယ် နဲ့လုပ်ပေးခဲ့တယ်လေ။ ဝတ်စုံမှာလည်း အဖြူရောင်မြန်မာမင်္ဂလာဝတ်စုံကိုမှ ပိတောက်ပန်းပုံ တွေကို ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တွေနဲ့ရွှေကွပ်ပေးခဲ့သောဝတ်စုံပင်။

သူမကသာ ထိုသူကိုမုန်း၍ London ကနေ အဲ့ဝတ်စုံကိုစျေးပေါပေါနှင့်ရောင်းဖို့ယူခဲ့ခြင်းပေ..

အသေအချာပြောရင်တော်တော်ကြည့်မရပေ။အရင်တုန်းကပေါ့။

''သက်လျာယူလို့ရမလားဟင် မမ''