Chapter 8

2.2K 66 0
                                        

Unicode
ခိုင်သူ့ကို အဲ့လို ပြောပြီးမျက်နှာပူလာသည်။ သူ့မျက်နှာမှာ ခိုင်နှင့် အလွန်နီးကပ်နေသောကြောင့်ပင်။

''ဒါနဲ့ Alex အရမ်းနီးနေသလိုပဲ''

''......''

Alex နီရဲနေတဲ့ သူမမျက်နှာကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ဆိုဖာ ပေါ်ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။

''အဟင်း! ကျွန်မတို့ဒီမှာ ဘယ်လောက်ကြာကြာနေမှာလဲ? ''

''နှစ်ပတ်''

ခိုင်မြန်မာပြည် ကနေ ထွက်ခွာရဖို့ နှစ်ပတ်သာလိုတော့သည် ။ ခိုင်ဝမ်းနည်းမိသည်။ ခိုင် ပျဥ်းမနားကို မခွဲချင်သေးပါ။

Alex ရုတ်တရက်ငြှိုးသွားတဲ့ သူမမျက်နှာကို ကြည့်လိုက်ပြီး....

''မင်း ဒီနှစ်ပတ်အတွင်း လုပ်စရာရှိတာတွေကို ဟိုတယ်မှာပဲလုပ်ပါ။ ''

''ကျွန်မ အပြင်ထွက်လို့မရဘူးလား''

''မင်းထပ်ပြီး ထွက်မပြေးဘူးလို့ မင်းပြောနိုင်လို့လား''

Alex သူ့ရဲ့စူးရှတဲ့အကြည့်တွေနဲ့ပြောလိုက်သည်။

''ကျွန်မတကယ် ထွက်မပြေးပါဘူး''

ဒီတစ်ခါထိုကောင်မလေး ကြောက်ရွံခြင်းကင်းစွာ တည်ငြိမ်တဲ့မျက်နှာနှင့်ဖြေလိုက်သည်။ သူမ၏ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ ခိုင်လုံသည့် ပုံဖြင့်...

''ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ်မင်း အပြင်သွားချင်ရင် body guard တစ်ယောက်ပါသွားမှ မင်းထွက်လို့ရမယ်''

သူမ၏ နက်မှောင်သောမျက်လုံးတို့ တောက်ပသွားပြီး...

''ကျေးဇူးတင်ပါတယ်''

Alex သူမအား ဘာမှမပြောပဲ မျက်လွှာချကာ ထွက်သွားသည် ။

သူဟိုတယ် အပြင်ရောက်သင်နှင့် အသင့် သူ့အားပြောဆိုဖို့စောင့်နေသော Joseph ။

''Young Master!!What are you taking so long?!"

''မြန်မာလိုပြောတာ ကျင့်သားရအောင်လုပ် Joseph ''

''ဟုတ်ပါပြီ သခင်လေး။ သခင်လေးဘာဖြစ်လို့ meeting လုပ်နေတာကို ချက်ချင်းကြီးဒီကိုပြန်လာတာလဲ''
''မဟုတ်မှလွဲရော ဟို ဟို သခင်မလေး ဟိုတယ်ကို မီးရှို့လိုက် လို့လား''

Dear my foreigner husband (ချစ်ရပါသောပင်လယ်ရောင်မျက်လုံးပိုင်ရှင်လေး)Stories to obsess over. Discover now