icardinin evinde toplanmıştık. fatih hoca takım birbirine alışsın diye böyle bir şeye yaptırmıştı bize. icardi de bize evini açmıştı. tabii merti görecekti pezevenk açardı.
volkan abi, emre abi, nelsson ve muslera mangalın başındalardı. dörtlüye bak amk
bizde keremle herkes gibi masada oturuyorduk. zaniolo ve denize baktığım da yan yana oturduklarını gördüm. zaniolo denize kolunu atmıştı ve gülüşüyorlardı. dikkatle baktığın zaman belli oluyordu aslında.
yanımda oturan kerem "ne zaman olur ya?" dedi ortaya
ferdi "oyy sen acıktın mı?" dedi kereme bakarak
"acıktım ferdi ya." dedi kerem de ona karşılık
"aşkım yemek olana kadar başka bir şey getireyim sana." dedim yerimden kalkmaya yeltenirken. ben doyururdum onun karnını
kerem kolumdan tutarak kalkmamı engellediğin de "saçmalama altay, öylesine söyledim. açlığa dayanamayacak yaşta değilim yani." dedi
"olsun, getireyim ben." dedim ısrar ederek
"yok aşkım beklerim diyorum ya." dedi kaşlarını kaldırarak
mert "lan sen nası bi hıyarsın amk?" dedi karşımdan bana laf atarak
"nediyon?" dedim kaşlarımı çatarak
"ulan su istesek getirmessin kahpenin evladı." dedi her zaman ki gergin sesiyle
"size tabii ki getirmem amk. şu tiplerinize bakın bi, şerefsizler." dedim.
"altay öyle demesene ya." dedi kerem ayıplarcasına
kereme bakarak "tamam birtanem." dedim gülümseyerek
"piç kurusu." demişti mert kendi kendine söylenirken. onu umursamadığım da benim yanımda oturan ve mertin karşısında kalan icardi gülümseyerek "piç kurusu." diyerek merti desteklemişti.
mert kaşlarını çatarak ona döndüğün de "sussana lan sen! gerizekalı herif." dedi sinirli sesiyle
icardi onu cevapsız bırakarak göz kırptı sadece. mert sinirle iç çektiğinde kafasını çevirmişti. şunların arası da bir düzelememişti amk.
onları boşvererek keremime döndüm. kısa boyundan dolayı alttan alttan bakıyordu bana. tek kolunu koluma sarmıştı.
"öyle bakma bana yavrum, vallahi kalbim sıkışıyor." dedim bakışlarından etkilenirken
gülümsediğin de "kalbini yerim senin." dedi bana daha çok yakınlaşırken
dayanamayarak dudağına kısa bir öpücük kondurmuştum. kerem insan içinde bunu yapmamı sevmese de dayanamıyordum amk. ayrıca bilmeyen kimse yoktu zaten.
kerem büyükçe gülümsediğin de "hiç bir gülüş yakmadı kalbimi senin ki kadar keremim." dedim içten bir şekilde
bu sefer kerem dudağıma öpücük kondururken mertens "yeter kardeşim ya, olan var olmayan var." dedi bizi ayıplarken
"harbiden amk ya, özlem çekenler var aramızda." dedi torreira da mertense katılarak
kerem "kıskanmayın amk." demişti tripli sesiyle
yemekler masaya geldiğin de herkes yemeye başladı. ilk önce keremin tabağını doldurup ardından kendi tabağımı doldurdum. yerken bazen keremin ağzına veriyordum. sapıklaşmayın arkadaşlar, et veriyordum yani.
kısa bir süre sonra herkes yemeğini yemişti. hep birlikte masayı kaldırdığımız da icardi hepimize bira getirmişti. bazılarımız normalde içmesse bugünlük sorun etmiyordu içmeyi.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
İstanbul Beyefendisi - KeremxAltay
Fanfictionbirbirleriyle tamamen zıt karakterler aşık olursa..
