Sarı Bez // ChanMin

8. Özel Bir Şey

"Hoşgeldin."
Elleri dolu olan Chan'ı içeri aldı. En son konuşmalarında söylediği şeyi aklından çıkaramıyordu ve bu nefesini kontrol etmesini daha da zorlaştırıyordu.

"Bir şeye gerek yok demiştim hyung."

"Tüm haftasonu burada kalacağım elim boş gelemezdim."

"Teşekkürler."

Chan elini yıkamak için banyoya gitti ve Seungmin aldığı şeyleri tabaklara koymaya başladı. Önceden ikramlıklar hazırlamıştı tabi ama Chan'ın getirdiği şeyleri koymazsa kabalık yapmış olacağını düşündü.
İşini bitiren Chan koşar adım mutfağa girdi.

"Evin gerçekten çok sıcak."

"Klima açık aslında. Daha fazla yükseltirsem ben üşümeye başlıyorum."

Mükemmel bir fırsat daha!

"İstersen üstünü çıkarabilirsin hyung."

"Çıkarabilir miyim?"

"Tabii senin evine geldiğimde de öyle dolaşıyordun. Kendi evinmiş gibi rahat ol."

"Cidden sağol Seungmin." tek hamlede üstünü çıkardı. Seungmin arkası dönük olduğu için içinden lanet okuyordu ama şimdi dönerse amacı çok belli olurdu.

"Gerçekten o kadar terliyor musun hyung? Bu zararlı değil mi?"

"Hayır çok terlemiyorum. Evin içinde böyle dolaşmaya alışık olduğum tişört biraz boğuyor beni."

Chan akşama doğru geldiği için fazla oyalanamadılar. Seungmin, yüzlerce film arasından seçtiği ve Chan'ın seveceğine emin olduğu beş filmi gösterdi ve yine Chan'ın seçtiği bir tanesini izlediler.
Seungmin ve Chan çok yakın duruyorlardı. Neredeyse öpüşeceklerdi (YN: yan yana otururken kolları birbirine deydi.).

Erken izlemeye başladıkları için geç olmadan biten filmin üstüne bir tane daha açtılar. Yarısına geldiklerinde Seungmin, Chan'ın uyuduğunu fark etti. Uyku problemleri olduğunu ve rahat uyuyamadığını biliyordu bu yüzden onu kaldırıp yatağa götürmeye casaret edemedi.

Bacaklarını uzatıp kafasını yastığa koyarak Chan'ın koltuğa uzamasını sağladı ve bir battaniye ile üzerini örttü.

Kocaman adam nasıl bu kadar sevimli uyuyabilir? Bebeğe benziyor resmen. Onu bir kereliğine öpsem fark eder mi ki?

Kendini tokatladı ve anlık gelen bu düşünceyi kafasından silmeye çalıştı ama hiçbir yere gitmiyordu. Belki öpse gerçekten fark etmezdi.

Saçmalama Seungmin bu resmen taciz! Özel alanını ihlal ediyorsun.

Belki de çok düşünüyordu. Yaklaşık on dakika boyunca uyuyan Chan'ın başında bekleyip bunu düşündü ama sonunda hislerine yenik düştü.
Yavaşça eğilip sevdiği adamın dudaklarına üç-dört saniyelik kısa bir öpücük kondurdu. Hemen ayağa kalkıp odasına gitti. Yüzü kıpkırmızıydı ve kalbi çok hızlı atıyordu.

Liseli ergenlere döndüm iyice. Bir öpücük yüzünden bu kadar heyecanlanılır mı?

O gece zor uykuya daldı.

Ertesi sabah Chan'ın tavırlarında bir değişiklik olup olmadığını anlamaya çalıştı ama tek değişiklik düne göre biraz daha güler yüzlü olmasıydı.

"Bu sabah iyi bir haber mi aldın hyung? Moralin baya yüksek."

"Aylardır bir gece bile düzgün bir uyku çekememiştim. Sonunda rahatça uyuduğum için modum yüksek. Sanırım yanımda biri olunca daha rahat uyuyorum."