When Love and Justice Meet

CHAPTER 4

VOTE nyo ko and BE A FAN! Click nyo lang yung nasa gilid kung di nyo alam kung pa'no magvote and maging fan. Haha! Kasi ako nung una hirap na hirap akong makita yan. Nyahaha! >>>>>>

COMMENT din. Usap tayo kung gusto nyo. Gawin nating chatterbox to. Haha! XD

SUGGEST din kayo kung ano gusto nyong mangyari sa story na to. Kung magugustuhan ko. Why not diba? Gawan natin ng paraan. :)

I LOVE YOU GUYS!!! Pakiss nga dali!!! Hehe. :)

READ. READ. READ. :)

THANK YOU SO MUCH! :*

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

CHAPTER 4:

Lumipas ang ilang araw, ilang buwan, isang taon. Pero andito parin ako sa Japan. Nawala na sakin ang lahat. Ang buhay ko. Buong buhay ko. Isang taon akong nagkulong sa lugar na to. Nakikisalamuha ako sa ibang tao pero laging tipid lang ang sagot ko dahil di naman ako marunong magjapanese. Hindi ko na pinagpatuloy ang pag-aaral ko. Nawalan na ko ng interes.

Sa twing tatawagan ko ang fiance ko laging hinaharang yun ni papa. Lagi lang namin yun pinag-aawayan. Ang lolo ko naman na akala ko kakampi ko pinipigilan din ako palagi. Kung hindi si papa ang bantay, ang lolo ko kundi ang bodyguards ko. Nung sa tingin nila na hindi talaga ako mapagsabihan, lahat ng paraan na pwede kong matawagan ang fiance ko kinuha nila sa'kin. ang telepono, celphone, computer. Wala na. Wala na talaga kong buhay. Mababaliw na ata ako!!!!!

Buong taon ko nalang ginugol ang sarili ko para matutong makipaglaban. Kahit ayoko napilitan ako. Ayoko kayang masaktan. Huhu. Sinabi ni papa na magagaling daw makipaglaban ang mga taong may hawak kay mama. Kaya wala na kong nagawa. Pinilit kong matuto. Kailangan kong makuha si mama. May mga oras na tumatawag ang mga may hawak kay mama kay papa. Ok naman si mama. Buhay pa sya pero siguradong malungkot sya kung san man sya naroon. Kelangan kong malaman kung nasan sya.

Naghire si papa ng magtuturo sakin sa pakikipaglaban. As in pakikipaglaban. Teka ang isang tulad ko makikipaglaban?

FLASHBACK:

"OMG girl! He's looking at you." Sabi ni best friend number 1.

"I don't care." Sabi ko na di man lang tumitingin sa tinutukoy nila. Busy ako kakalagay ng cutics sa kuko ko.

"Ano ba? Tumingin ka nga muna sa sinasabi namin. Ang arti arti mo. Panay ka cutics dyan." Bestfriend # 2.

"Oo nga ang cute at ang pogi nya at ang hot nya. Total package girl." Sabi ni bestfriend # 3

"Hoy pokpoking bata! Wag mo nga akong itulad sayo. Pakain ko sayo tong cutics ko." Naiinis kong sabi.

"Tamang tama gutom ako. Akina dali." Baliw kakainin nga.

"Sira ka talaga. Mahal to no kakainin mo lang?"

"Mahal? Eh di masarap nga yan akina." Ay baliw na talaga.

"Ang ganda mo talaga girl. Ganyan kahot mga nagkakagusto sayo." BF #2

"I know right? I'm the prettiest girl here in school. Hindi na bago sakin na may nagkakagusto sakin noh."

"Aray ko! Parang wala kami dito kung makaprettiest ka dyan! Excuse me noh! Duling yan, sakin yan nakatingin." BF 1

"Oh really?" nakataas at nakapamewang na sabi ko habang nakapout. Ang arte ko. Haha!

Nilapitan ko ang lalaking kanina pa nakatingin sakin at saka binulungan.

"Matutunaw na ko kakatingin mo. Ayokong matunaw sayang ang ganda ko." Sabay alis. "Let's go girls!" Habang kumekembot kembot pa kong naglalakad.