papatyalar || taekook

14

07.09.2023

16:11

"Her sevgi biraz deliliktir."

-Nietzsche

***

Parmaklarım bir türlü dudaklarımı terk etmiyordu hızlı adımlarla ilerlerken,kaçıyorum Taehyung'dan,sinir oldum ya da olmadım bilemiyorum.Bayılmak üzereyim eyvahlar olsun."Bebeğim yanlış yöne gidiyorsun."dedi biraz uzağımda kalmış olan Taehyung,hızlı adımlarım o kadar da hızlı değilmiş demek ki.Bacaklarımı da hissetmiyorum ki,bayılmak üzereyim diyorum!Yer yön algısı mı kaldı?Yazıklar olsun,tertemiz deliyim işte artık.Bir tane de aşığım var,var mı?Kelebeklerim ne diyorsunuz bu işe,deli zihnimin oyunu muydu yoksa gerçekten yaşandı mı o anlar?

"Ya Kim Taehyung!" yüksek çıktı biraz ses tonum, yaklaşık 3 metre vardı aramızda;elleri ceplerinde, yüzünde bende ağlama isteği uyandıran çarpık gülümsemesi ve varlığımı delip geçen bakışları... Sen şimdi diye başladım söze ama soluklandım ardından,ellerim bile titriyordu, sen şimdi beni öptün ve sonra da aşığınım mı dedin diye soruverdim.Kafasını salladı,yerim kafasını, aşığınım dedi ve seni yine öpmemek için kendimi zor tutuyorum.Sonra derin bir nefes çektim içime,muhtaçtım çünkü,sızlayan dudaklarımla başa çıkamıyordum.Bayılmak üzereyim diye sayıklamıyordum sanki birkaç dakika önce,ben değildim kaçmaya çalışan ki aramızdaki lanet mesafeyi kapatıp çektim onu kendime.Ellerim iki yandan yakasını kavramıştı,ne olduğunu anlamayan haline eşlik ediyordu ne yaptığını bilmeyen, kontrolü çoktan kaybetmiş olan halim.Yapıştım dudaklarına,öylesine hırçınca yaptım ki bunu,ellerinin yüzümü kavraması ve öpüşüme karşılık vermesi bir müddet çaldı ondan.Sonra haddimi bildirdi bana, hırçınlık neymiş gör dercesine ısırdı alt dudağımı.Dünya dönmeyi bırakmış gibi geliyordu bana,içimde bir şeyler karıncalanıyor ona ayak uydurmaya çalıştığım her saniye.Beceremiyorum,bacaklarım titriyor yine ve ben onun dudaklarına kendimce doymaya çalışırken o beni yiyormuş gibi hissediyorum.Alt dudağımı emiyor sertçe,üst dudağımı kavrıyor bir anda ve ben tam merhamet ettiğini düşünecekken bir ısırık daha alıyor dudaklarımdan.Yakasını daha sıkı tutuyorum artık,düşeceğim yoksa.Kim Taehyung,beni resmi olarak mahvediyor ve bu mahvoluş kıvrandırıyor beni,ciddili.

Kontrol edemediğim bir mırıltı koptu benden,inlemediğime şükrediyorum,yanaklarım artık yanan tek yer değil.Tüm varlığım yanıyor karşısında.Islak bir sesle ayrıldı benden, göz kapaklarımı araladım ve o kusurlu kusursuz gözleri öyle bir bakıyordu ki bana,kuduzluk ilk kezmiş gibi dolanıyordu damarlarımda.Sinir oldum.Dayanamıyorum ona,çok sinir oldum.Ağlayacağım.

"Dudakların..."diye fısıldadı,baş parmağı dudaklarıma değecek gibi oldu ama birden silkelenip çekti ellerini.Evet,dudaklarım Taehyung?Yarım mı bırakılır senin o güzel ağzından çıkacak cümle?Aşk olsun sana,gel bir öpeyim.İmdat.

Dikkat çekeceğiz dedi,kamp alanına nasıl geri dönmemiz gerektiği hakkında bir plan yaptı ve her bir kelimesini kabul edip onayladım.Ancak yeminler olsun ki yalnızca dudaklarına bakıyordum o sırada; kızarmış,şişmiş olan dudaklarına.Yanakları da kızarıktı üstelik,benden pek bir farkı yoktu ve planı umursamayan tek taraf olmadığımı da biliyordum.Tamam diye mırıldandım en sonunda,hareket etmeye başladım ve attığım her adımda görüşüm bulanıklaştı.Kaldıramadım öpüşmüş olmayı,daha da kötüsü,artık içimde onu sürekli öpmek isteyen tarafıma söz dinletmek zorunda kalacağım.Ben bu zamana kadar ne tarafıma söz dinletebildim ki konu Taehyung olduğunda? Hiçbir tarafıma,savunmasız bir kuduzum ben onun karşısında.Hayret bir şey,yazıklar olsun.Ben mahvoldum.