MISS YOU... /Texting

3.6

Selamm, naber?

Geciktim biliyorum ama bölüm içime sinmedi ve tekrar yazdım bu seferde kısa geldi. Sizide daha fazla bekletmek istemedim. Bu yüzden atıyorum.

Daha Mila'nın yeni bölümünü atmam lazım. Ondan sonrada tekrardan buraya yazmaya gelicem. Elimden geldiğince bölümü uzatıp telafi edicem.

Beni anlayacağınızı umuyorum.

İyi okumalar...

Eric: günaydın

Siz: günaydın

Eric: ne yapıyorsun

Siz: kahvaltı yapıyorum

Eric: Ege yok mu

Siz: o hala zıbarıyo

Siz: geç yattı zaten

Eric: dediği gibisiniz

Siz: ne

Eric: gerçekten abi kardeş gibisiniz

Siz: evet öyleyiz

Siz: hatta bazen ona abi demek falan istiyorum

Eric: bence demelisin

Eric: çok mutlu olur

Siz: gerçekten mi

Eric: evet

Siz: bunu aklımda tutacağım

Siz: sen ne yapıyorsun

Eric:

(Arka planın karavan içi olduğunu düşünün, lütfen)

Eric: çekim için hazırlanıyorum

Lara yazıyor...

Lara çevrimiçi

Lara yazıyor...

Siz: anladım

Siz: bunu beklemiyordum aq /mesaj silindi

Siz: ne zamandır bu kadar yakışıklı? /mesaj silindi

Siz: yoruldun mu

Eric: evet

Eric: saat 6 dan beri böyleyim

Eric: 4 buçukta uyandım

Siz: oha

Eric: sdngfıstdfhgkbs

Eric: beni boş verde sen anlat

Siz: ne anlatayım

Eric: ne istiyorsan

Eric: ben sadece seni dinlemek istiyorum

Siz: mantıkken okuyacaksın

Siz: ya da aramalıyım

Eric: ben arıyorum

Eric arıyor...

Boğazımı temizleyerek aramayı cevapladım. “Alo?” sanki ilk defa konuşuyormuşum gibi hissetmek hiç hoş değildi. Açıkçası bunu ilk defa yaşamıyordum. Bazen onunla konuşurken yazmayı unutuyordum. Hele ki bugün bana fotoğraf attığında donup kalmış sonrasında ise düzgün bir şekilde yazamamıştım.

“Güzelim?” naif ama bir o kadar sert olan sesi ile çok farklı hissetmiştim. Onunla mesajlaşırken arada kendini belli eden his şu anda tüm vücudumu sarıyordu.

“Efendim?” güldüğünü duyduğumda sesimin çataladığını anlamıştım. Sabah sabah çikolata yersem bu olurdu işte. “Ya gülme Eric ya. Çikolata yedim diye sesim öyle çıktı.” sitemli konuşmam on kahkaha attırırken ben renkten renge girmiştim.

“Sabah daha 7. Nasıl çikolata yiyebiliyorsun anlamıyorum.” merak dolu sesi beni gülümsetmişti. Gerçi beni gülümsetmediği bir an var mıydı emin değildim.

“Lara farkı canım.” tatlı manyağı midem ile övünürken karı tarafın sesinin kesildiğini fark ettim. “Eric?”

“Hı?” uykudan yeni uyanmış gibi çıkan sesi kulaklarıma ulaşmıştı. Sanki bir rüyanın ortasından uyanmış gibiydi. “Birden sesin kesildi iyi misin sen?” onunla konuşurken mutfağı toplamıştım. Saatimin geldiğini fark ederek ayaklanmıştım.

“Evet, iyiyim. Uykuluyum o yüzden galiba.” kendi kendine birkaç şey daha mırıldandığını duymuştum ama bunlar ingilizceydi ve kendine küfrediyordu. Yanlış bir şey mi yapmıştı? Asansör durduğunda arabama doğru ilerlemeye başlamıştım.

“Çok işin var mı? yorgun gibisin” arabaya binmiş çalıştırmıştım. “Sorun yok , güzelim. Alışkınım hem bir saate falan eve geçeceğim.” kalbimin teklemesiyle derin bir nefes aldım. Biri şu çocuğa bana güzelim dememesi gerektiğini söyleye bilir mi?
“İyi iyi, sende eve geçer akşama kadar uyursun.”

“Aslında yanına uğramayı planlıyorum. Annemle de programımı konuşmalıyım, sonbahar koleksiyonunda defileye model olarak katılacağım.”

“Bu aralar çok çalışıyorsun, kendine de dikkat et.” gerçek anlamda çok çalışıyordu. Onunla konuşmadığımız her an çalıştığını biliyordum. Evet. Dünyaca tanınan bir modeldi ama kendine de dikkat etmesi gerekiyordu.

“Ederim, güzelim.” arabayı park etmemle “Şimdi de benim çalışmam lazım.” dedim.

“Tamam, güzelim. Uğrarım yanına, görüşürüz.”

"Görüşürüz.”

Baştaki açıklamayı daha fazla uzatmıcam sadece size iki sorum var,

1. Instagram bölümü gelsin mi? Hiç yazmadım ama sizin için deneyebilirim.

2. Kitap kapağını değiştirmeli miyim? Bir kaç güzel tasarımım var. Ankette yapıp seçeneklerden birini seçebiliriz.

Evettt, şimdilik görüşürüz.

Oylamayı ve yorum yapmayı unutmayın seviliyorsunuz♡

Instagram: elasu-gr