t w e n t y n i n e (1)

380 5 1
                                        









Kahit sobrang nahihilo na ako ay mabilis kong naitulak si Jisoo palayo sa’kin. Kamuntikan pa akong matumba sa pagtayo ko.


















Malaki ang mga hakbang na tinungo ko ang pintuan. Aabutin ko na sana ang half dummy door knob nang bigla akong hilahin sa braso ni Jisoo at madiin ulit akong hinalikan sa mga labi ko.

















“Jisoo, ano ba!” naitulak ko nang malakas si Jisoo pero parang ayaw niya parin akong tigilan. Napapasigaw na ako sa ginagawa niya sa’kin pero gusto niya paring ipagdiinan ang gusto niyang mangyare.

















“Bada doesn’t deserve you, Kathreen! Hindi mo ba nakikita?! Hindi ka niya mahal! You belong with me! Aalagaan kita! Mamahalin kita ng tama, Kathreen! Please, give me a chance to prove to you that I am the right one for you!” she grabs me again and she force to lock me in her arms but I refuse.














Hindi ko alam kung nadadala lang ba siya ng impluwensya ng alak, but, whatever the reason is, this is not acceptable!

“Stay with me, Kathreeen, please?” she pleads while forcing a kiss from me and I feel so uncomfortable right now! This isn’t Jisoo that I knew!













“Jisoo, please, I need to go—”

“No,” her voice starts to tremble, “please, stay with me, Kathreen. I love you!”

“Jisoo—Jisoo, lasing ka lang, pl—”

Pareho kaming natigilan ni Jisoo nang may biglang nag-door bell.

















May inaasahan ba siyang bisita?





















Nag-door bell ulit.




















Akmang bubuksan ko na sana ang pinto pero nilagpasan na ako ni Jisoo at siya na ang nag-bukas.



















Napasinghap ako nang bumungad sa amin si Bada. Naka-pamulsa siya habang nakatitig ngayon kay Jisoo.



















“Huh,” Jisoo chuckled tska nilingon ako. “Ano ‘to, Kathreen? Pinapunta mo ba rito si Bada?” naiinis na tanong niya sa’kin.
















Nakakunot naman ang noo ko sa kanya. I’ve never seen this side of Jisoo. Alam kong may pagkamaldita siya but her being like this at me? Parang ibang Jisoo ang kaharap ko.

Magsasalita pa sana si Jisoo pero bigla siyang ininterrupt ni Bada. Hinila siya nito sa siko at sapilitang kinuha ang cellphone ko na nasa bulsa nito.

Bada taps the screen and when she realized that my phone’s off, her facial expression darkens.









Kalma lang siyang nakatitig sa cellphone pero alam kong nagpipigil lang siya ng galit.

"You both smell like shit," Bada remarked, her voice dripping with sarcasm. Then, her gaze shifted to Jisoo, whose brows were furrowed in response. Bada conjured up a feigned smile and said, "I think this isn't our first time meeting, Jisoo, right?"

Jisoo snob her.














All of a sudden, a surge of anxiety overcame me, sending shivers down my spine. Instinctively, I hurriedly maneuvered myself to stand right in the middle of the two of them.

















Nahihilo pa ako nang kaonti dahil narin sa impluwensya ng alak.

Just when I thought I might lose my balance, Bada and Jisoo reacted swiftly, both extending their support to me.

















With a synchronized and gentle touch, they each held onto my waist, steadying me and grounding me in that moment.


















As their hands clasped around me, I couldn't help but feel like the world around us had stopped. The intensity of my anxiety was almost suffocating, and it felt like time itself hung in suspense lalo pa't napansin kong nagkatinginan pa nga silang dalawa.
















“A—aalis na kami, Jisoo” nasabi ko nalang at hinila na si Bada paalis sa apartment ni Jisoo. Nakita ko pang nasapo ni Jisoo ang noo niya bago niya tuluyang sinara ang pintuan ng apartment.














BADA LEE as Your Deranged StalkerTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon