3 hafta sonra
Bir saçma güne daha uyanıyordum. Yeliz aklımdan hiç çıkmıyordu. Gün boyu aklımdaydı, geceleri ise rüyalarımın baş rolüydü.
Selim ve Selin ile 3 haftadır çok sık görüşüyorduk. Selim'e hala kızgındım ama faydasızdı bu.
Selim ile Selin geldi ve Selim Kardeşçe omzuma dokundu. Selin ise kardeşçe sarıldı. Yeliz arkasında bu kadar çok insanı bırakıp nasıl gidebiliyordu ki??
O an Selin'e ve Selim'e "Yeliz'i özledim. Mezarına gideceğim. Gelmek ister misiniz?" diye sordum. Selin ise durumdan şikayetçiydi:
"2 gündür 5. kez gidiyor olacağız. Tamam, hepimiz Yeliz'i seviyoruz, onu unutmadık ama bu kadarı da fazla. Orada sürekli ağlıyoruz ve bunun kimseye bir faydası yok. Berk seni üzmek istemiyorum ama anla artık! Hatalısın!"
Ben de "Gelmek zorunda değilsiniz, sadece sordum." diyip kapıya yöneldim. Selim de elini omzuma koydu ve "Biraz duralım, sonra gideriz." dedi.
Başımı onaylar şekilde sallayıp koltuklardan birine oturdum. Karşımda Yeliz oturuyormuş gibi hissettim bir an. O da bu koltuklarda oturmalıydı. Küçük ayaklar burada televizyon izlemeliydi!
Selim'e "Evlenmeyi düşünmüyor musunuz?" diye sordum. O da "Selin hanım biraz kilo verecekmiş önce." dedi alaylı bir şekilde. Selin de sadece "Siz anlamazsınız. Beni bu konuda anlayabilecek tek bir kişi vardı. Ama 'vardı'." dedi.
Yeliz'in adını söylememek için bu kadar çok çabalaması ve saçmalaması beni daha da çok üzmüştü.
Aklıma yine Yeliz'i getirmişti bu. Aslında benim de artık dayanacak gücüm kalmamıştı. 3 hafta olmuştu!
Yeliz'in suya atlaması aklımdan hiç çıkmazken aklıma bir plan geldi.
Arkadaşlar finale 1 bölüm kaldı ve 17. Bölüm ile final yapıyorum...
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Son Pişmanlık
RomanceOkumanız Pek Tavsiye Edilmez. Sadece Ilk Kitabım Olduğu Için Hala Yayında...
