Chapter 2

186 16 3
                                        


° Darkness is my language no one can change it °

• • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • •

විශ්ව විදයාලය පුරාම කසු කුසු ගගා එහේ මෙහේ කලබලෙන්  music section එකේ ළමයි එක පොරේට වැඩ .
තව සුලු මොහොතකින් Golden university එකේ ඉගෙන ගන්න ශිශ්‍යන් හැමෝම වගේ බලපොරොත්තුවෙන් බලන් ඉදිය විශේශ උත්සවේ ආරම්බ වෙනව අවුරුදු 3ක් ලබපු අද්‍යාපනය සහ තමන්ගෙ හැකියවන් පෙන්වන්න පුලුවන් වන හොදම දවස අද දවස උනා...
විශේශයෙන්ම අද දවස ගොඩක් වැදගත් උනෙ enola ට

" වයලින් ටික ලෑස්තිද...හැම දෙයක්ම හරියටම තියෙන්න ඕන
කොහේද යුරා ගියේ "

" අඩෝ උබ හොදටම කලබල වෙලානේ.. වැඩිය කලබල වෙන්න එපා හැමදේම හොදින් වෙයි උබ ලෑස්ති වෙලා වරෙන් "

" හරි හරී...මේ මින් යුරාට කියන්න මාව හම්බ වෙන්න රෙස්ට් රූම් එකට එන්න කියලා "

එනෝලා කලබලෙන් දඩි බිඩි ගාලා පඩි පෙල ගැගගෙන් උඩට ගියේ අද දවස වෙනුවෙන් ලෑස්ති වෙන්න . ඇත්තෙන්ම කව්ද කලබල නොවෙන්නේ අවුරුදු පහක් තිස්සේ හිතේ ඉන්න ක්‍රශ් එක හැබැහින්ම දකින්න ලැබෙද්දී...

එනෝලා  සැලසුම් කරා වගේම හැම දේම හොදින් කෙරීගෙන් ගියා
එනෝලා ට ඕන උනේ ටේහියොන් ඉස්සරග තමන්ගේ හැකියවන් පෙන්න
එයාව පිලිගන්න
තමන්ගෙ අතින් එයාට මල් බොකී  එකක් දෙන්න.

"එයා ආවා බං "

මින්යුරා දුවගෙන ආවේ රෙස්ට් රූම් එකට

" හරී හරි මන් ලෑස්තී..මේ මේකප් වැඩිද මන්දා "

'' නෑ නෑ වරෙන් ප්‍රින්සිපල් බලන් ඉන්නවා"

එනෝලයි මින් යුරයී ළමයි අතරින් පතරින් දුවගෙන ප්‍රදාන දොර ලගට ආවේ ආරාදිතයා ව පිලිගන්න .
යුනිවර්සිටි එකේ ඉන්න හොදම ශිශ්‍යයෙක් උන එනෝල ට ඒ අවස්තව ලැබුනෙ එයාගේ හැකියව නිසාමයී.

enola pov ;

මම පැන ගෙන දුවගෙන ගියේ main door එක ලග කට්ටිය වට වෙලා main gate එක පැත්තේ ඉදන් එයා එනවා මගේ ඇස් අදහා ගන්න බෑ එයා එනවා .
අවුරුදු ගානක් තිස්සේ බලන් ඉදියා එයාව හැබහින් දකින්න.මට දනුනේ මගෙ හදවත එලියට එන්න වගේ පඩි පෙල් නගගෙන main door එක ලගට එන එයාගේ cool look එක හම්මෝ ඇගත් එක්ක හිරිවැටිල යනවා මගේ කකුල් පන නෑ වගේ දැන් ලගට ආවොත් සිහි නති වේද බයයී..
එයගේ ඇස්...මන් මගේ ජීවිතේට එහෙම ඇස් දෙකක් දැකලා නෑ.
හරිම ඍජු ගැබුරු ඇස් ඒවා තදම තද දුබුරු පාට ඇස් .

𝖍𝖊𝖑𝖑 | 𝖔𝖓𝖌𝖔𝖎𝖓𝖌Where stories live. Discover now