Chapter 53

98 16 2
                                        

|You know what I love you more than you hate me|
____________________________________________

සීතල හුලන් එනෝලා ඇගේ වැදි වැදි ආවෙ ගියේ  තමන් ඉන්නෙ මහා තනිකමකින් කියලා එයාට ආයෙ ආයෙත් මතක් කරලා දෙන ගමනුයී. ජිමින් ,ඔසී වගේම ජන්කුක් නුත් තමන් ලගින් හිටියට එනෝලාට දැනුනෙ ලොකු තනිකමක් තරහක් වගේම හිතේ ගොඩ ගහ ගත්ත වෛරයක්. ටේහියොන්ගෙ මූන දකින වාරයක් ගානේ එනෝලාගෙ හිත පෑරෙනවා සියදහස් දෙනෙක් තමන් ලග හිටියත් එනෝලා තනි උනා හරියට එයාගේ නම වගේ! තනිකම! එනෝලාට පොඩි කාලේ ඉදන්ම විදින්න උනේ තනිකම. *enola නම වගේම enola ත් තනි උනා,හිස් උනා තමන්ට ඉතුරු මොනවාද පවුලක් කියලා තමන්ට මොනවාද තියෙන්නෙ එයා එයාගෙන්ම අහගන්න උනා.

"enola?"

එනෝලා ගැස්සිලා ගිහින් හරි සිහියට ආවෙ ඔසී එයා ලගට ඇවිත් සද්දෙන් කතා ජර නිසයී.

"ඔහ්..ඔහ් මොකද වදේ"

" අර සිද්දිය වෙලා දන් සතියකුත් වෙනවා බං දැන්වත් අරූට සමාව දියන්කො ඇති යකෝ පුප්ප පුප්ප ඉදියා"

" අනේ මේ තමුසෙට වැඩක් නෑ නේ ඒකෙන් පාඩුවෙ ඉදපන් ඌට ඕනෙ දෙයක් කර ගන්න කියපන් මට වැඩක් නෑ"

එනෝලා මූනත් නරක් කරන් අහකබලා ගත්තේ කේන්තියෙන්

" අර යකා පිස්සෙක් වගේ බං කන්නෙත් නෑ හරියට මොකක්ද බං උබම දන්නවා නේ උගේ තත්වෙ මටත් වඩා "

" මට එයාට සමාව දෙන්න තිබ්බා ඔසී එයා වෙන දේකට මා එක්ක තරහා ගත්තා නම්...ඒත් විශ්වාසය? ඒක නැති සම්බන්දෙකින් වැඩක් තියේද ? "

" ඒක ඇත්ත ඒත් මිනිස්සුන්ට අත් වැරදීම් වෙනෝනෙ බම්"

"උබට ඔච්චර කැක්කුම නම් කන්නෙ බොන්නෙ නෑ කියලා උබ ගිහින් කවපන් මට වද නොදී "

" ඔන්න ඔන්න ඉතින් ඕකනේ කරන්න බැරි උබත් ඌටම හර් යන සාම්පලේ බං උබලා දෙන්නම කියන්නේ එකම ටික අහන් ඉදලාත් එපා වෙලා කියවලත් මට එපා වෙලා ඌ බෙහෙත් වත් බොන්නේ නෑ ජන්කුක් කිව්වා ටේහියොන් මිනිස්සු දොලහක් විතර මරලා දාලා කියලා මේ සතියට හිතපන්කෝ කේන්තිය"

"ඇයි එයාට විතරද කේන්ති යන්නේ අපිට යන්නෙ නැද්ද මටත් පුලුවන් නම් මම් මේ දන් ලග ඉන්න එකාගේ බෙල්ල ගලවලා අතට දෙනවා බල බල ඉන්න "

𝖍𝖊𝖑𝖑 | 𝖔𝖓𝖌𝖔𝖎𝖓𝖌Where stories live. Discover now