| You may be gone, but your spirit remains, reminding me to live fully and love deeply|
___________________________________________
" ආහ්.....තද කරන්න එපා "
ජිමින් කෑගැහුවේ එක අතකින් තුවාල උන අත අල්ලන ගමන්.
" අනේ බාබාට රිදුනාද "
එමා අහන්න උනේ තවත් ජිමින්ගේ තුවාලෙට සර්ජිකල් දාන ගමන් නෝන්ජලේට වගේ
" එමා ඕක මට කරගන්න පුලුවන් තමුසේ යනවා "
ජිමින් වේදනාව කාගෙන කියන්න උනා.
" තමුසෙට තනියෙන් මුකුත් කර ගන්න බෑ පුලුවන් නම් කෝමද එකම අතට උන්ඩ තුනක් වැදුනේ "
" ඕක මට දීලා යනවා "
" මෙතන ඩොක්ටර් මමද නැත්තන් තමුසෙද ජිමින් "
එමා ජිමින්ගේ අත වටේ ග්ලොස් ඔතන ගමන් කියන්න උනා .
" නම්ජුන් හියුන්ව ගෙන්න බැරිද ටේහියොන් "
ජිමින් නොරුස්සන හඩින් කියන්න උනේ එයාගේ එහා පැත්තේ සිගරට් එකක් කටේ ගහගෙන බිල්ඩින් එකෙන් බිම බලන් ඉන්න ටේහියොන් දිහා බලාගෙනයී.
" ටේහියොන් ඔයාට තුවාල උනා නේද "
ජන්කුක් අහන්න උනේ බිමට නැමිලා බිම දිගා වෙලා මැරිලා හිටිය මනුස්සයාගේ සාක්කුවලට අත් දාලා පරික්ශා කරන ගමනුයී.
" මෙතන තව දුරටත් ඉන්න බෑ අපි යමු "
ජන්කුක් කියපු දේවත් ගනන් නොගෙන හැමෝවම මග ඇරලා ටේහියොන් වුල්ෆ් ලා එක්ක අත ඇරලා දාපු බිල්ඩින් එකෙන් පිටත් වෙන්න තීරනේ කරා...
මේ දිහා බල්ස්න් හිටිය ජිමින් ජන්කුක් එමා වගේම යුන්ගි කිසිම කතවක් නැතුව එකිනෙකාගේ මූන දිහා බලන් ඉදලා ටේහියොන්ගේ පස්සෙන්ම බිල්ඩින් එකෙන් එලියට ආවෙ ලොකු මිශන් එකකට පස්සේයී.
" ඔක්කොම ක්ලීන් කරන්න "
ටේහියොන් වුල්ෆ් කෙනෙක්ට එහෙම කියලා කාර් එකට නගින්න උනා..
පාන්දර එකයී කාලයී ටේහියොන් තාමත් ගෙදර නාව එක ගැන හිතින් බය උන කෙනෙක් මේ අවුරුදු ගානටම ඒ ගෙදර ඉදියේ නෑ ඒත් දැන් ඉන්නවා ඔව් ඒ එනෝලා තාමත් ඇහැරන් ටේහියොන් එනකල් බලාගෙන ඉන්නවා . ලිවින් රූම් එක පුරා ඇවිද ඇවිද ටේහියොන් එනකල් එනෝලා ඇහැරගෙන.
YOU ARE READING
𝖍𝖊𝖑𝖑 | 𝖔𝖓𝖌𝖔𝖎𝖓𝖌
Fanfiction"Mr. Kim Taehyung, did you think I would be your Cinderella because the shoes fit my feet?" . . "Baby girl, I want to hear you scream my name..." . . . " Then do whatever you want to do " . . " please hate me less " " . written by , JEON I...
