ယနေ့ဟာ Romantic Doctor ဇာတ်လမ်းတွဲရဲ့ ရိုက်ကွင်းစသည်မှာ နှစ်ပတ်ပြည့်သည့်နေ့၊ တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုလျှင် ဆေးရုံ၌ ရိုက်ကူးရေး စတင်လာရောက် ရိုက်ကူးမည့်နေ့ ဖြစ်တာမို့ အားလုံးဟာ မနက်အစောထဲက ရုပ်ရှင်ရိုက်ရန် သတ်မှတ်ထားသည့် အထပ်၌ setting ဆောက်သူကဆောက်၊ Lighting ဆင်သူကဆင်နှင့် ကိုယ်စီ အလုပ်များလျှက် ရှိကြလေသည်။
ထိုသို့ ကိုယ်စီ အလုပ်များနေကြသည့် သူများကြား၌ ခန့်ညားကတော့ ပါဝင်မနေခဲ့ပေ။ ခွဲစိတ်ခန်းဝင်သည့် ဇာတ်ဝင်ခန်းတိုင်း၌ သူ၏ လက်လှုပ်ရှားပုံများကို အစားထိုး အသုံးပြုသွားမည်ဖြစ်သော်လည်း သူ့လို ကျွမ်းကျင်အဆင့်တစ်ခုရောက်နေသည့် ဆရာဝန်တစ်ယောက်က ရင်ခုန်နေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။ ထို့ကြောင့် သူ့အနေနဲ့ ဆေးရုံအုပ်က သူ စာသင်ရမည့် အတန်းများအား ဖျက်ကာ ဤ ရိုက်ကူးရေး၌သာ ကူညီပေးဖို့ ပြောသော်လည်း သူ လက်မခံပေ။ ဒီလောက်ထိ လိုက်လျောထားတာ သူ၏ နောက်ဆုံး လိုက်လျောမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်မို့ သူ့ လုပ်ငန်းခွင်အား ထိခိုက်ခွင့်တော့ မပေးနိုင်ပေ။
ထို့ကြောင့် ဒါရိုက်တာဖြစ်သူအား သူ အတန်းပြီးသည့် အချိန်နှင့် ညှိကာ ရိုက်ကူးရေးလုပ်ရန် တစ်ခါတည်း စကားအပြီး ပြောပြီးသားဖြစ်ပေသည်။
သို့သော် အတန်းဝင်ပြီး သူ၏ နားနေခန်းဆီသို့ ပြန်လာသည့်အခါ သူ၏ ရုံးခန်းထဲ၌ မကြိုဆိုတဲ့ ဧည့်သည်တစ်ယောက် ရောက်နေတာမို့ သူ၏ အကြည့်များဟာ အနည်းငယ် ခက်ထန်သွားလေတော့သည်။
ဆိုဖာခုံ၌ ထိုင်ကာ ခြေထောက်နှစ်ဖက်အား အရှေ့က စားပွဲပေါ်သို့ တင်ကာ ဇာတ်ညွှန်းစာအုပ်ဖတ်နေသည့် ထို လူငယ်ကောင်လေးဟာ သူ့ ဖခင်ဖြစ်သူ၏ နောက်သား တစ်ယောက်ပင် ဖြစ်လေသည်။
*ပိုင်ရှင် မရှိတဲ့ ရုံးခန်းကို ခွင့်မတောင်းဘဲ ဝင်တာ ယဉ်ကျေးမှု မရှိဘူးဆိုတာ မင်း မိဘတွေ မသင်ထားပေးဘူးလား*
ခန့်ညားဟာ မလိုအပ်သော သူများမတွက် စကားကို ဘယ်တော့မှ အပိုမပြောပေ။ သူ၏ အလုပ်စားပွဲ၌ ဝင်ထိုင်ကာ မျက်နှာသေနှင့်ပင် လိုရင်းကိုသာ တန်းပြောလိုက်လေသည်။
