Codziennie mija dzień za dniem,
A czas się śpieszy, on nie czeka.
Zanurza życie w mroku snem,
Gdy wspomnień blady płomień zwleka.Te chwile, które kiedyś były,
Rozpływają się jak dym w oddali.
Serca nasze się rozbiły,
W proch zmieniły się marzenia całe.Blask młodości już zgasł dawno,
A nadzieja w pył się obraca.
Cień nadziei w oczach rzadko,
Gdy samotność w serce wkracza.Światło dnia, co kiedyś grzało,
Dziś zimnym blaskiem nas otacza.
Z każdym krokiem bliżej miało,
A teraz w mrok nas sprowadza.Każdy uśmiech, każda łza,
Ślad na duszy pozostawia.
Czas okrutny, życie gra,
Człowieczeństwo w nas wydziera.I tak idziemy przez to życie,
W mglistym półmroku nadziei,
Szukać sensu w tym przeżyciu,
Gdzie czas każdą chwilę sieje...
![](https://img.wattpad.com/cover/370327906-288-k848653.jpg)
CZYTASZ
Wiersze z serca
PoetryZapraszam Cię do świata moich wierszy, gdzie każda linijka jest próbą uchwycenia najgłębszych emocji i refleksji płynących prosto z serca. Pisząc te wiersze, staram się wyrazić najgłębsze uczucia i myśli, które rodzą się w moim sercu. Każdy wers to...