"තාරක!!! තාරක!!! තාරක!!!"
ගුරුතුමිය දුන්න පැවරුමක් කර කර හිටිය පුංචි යුපුන් වගේම තාරකත් ඔලුව උස්සලා බලනකොට දැක්කේ කෂ්මිර යාළුවා කෑ ගහන් වටේ පිටේ ඉන්න යාළුවොත් පෙරලගෙන දුවගෙන එන විදිහ.
"ඒ පාර මොකක්ද දන්නෑනේ?"
"අනේ මන්දා ටාරූ"
යුපුන් උරහිස වැනුවේ එයාටත් හිතාගන්න බෑ කියන්න. අනික කෂ්මිර යාළුවා මෙහෙම කෑ ගහන දගලන එක මහ ලොකු පුදුමයක් නෙවේ. දන්න කාලේ ඉදලම එයා එහෙම්මයි. හරී~ම කලබලයි.
"ආයීන් වෙන්න!!!!! අයින් වෙනවා!!! තාරෙකඅඅර්ර්!!!!!"
ඇත්තටම කෂ්මිර කතා කරන්න දන්නේ නෑ. එයා දන්නේ කෑ ගහන්න.
"මොකද කෂ්මිර කෑ ගහන්නේ?"
"ලොකු පශ්නයක්?"
"අහ්?? මොකක්ද?"
කෂ්මිර කේලමක් උස්සන් ඇවිත්. ඉතින් පැවරුම කර කර හිටපු යාළුවෝ ඔක්කොම එයා දිහා බැලුවා.
"චූටී මල්ලී අඩනවා"
"ආහ්? මගේ මල්ලි?"
"ඔව්~ එයා තව මල්ලි බබෙක්ටත් ගහලා"
"හපොයි"
ඔන්න එතකොට තාරක අල්ල අරන් නලලේ ගහගත්තා. ස්කෝලේට ආව දෙවනි දවසේ පලවෙනි නඩුව. ඊයෙත් දවසම කරලා තියෙන්නේ හුස්ම හිර වෙනකම් අඩන එකලු. බැරිම තැන අම්මි ඇවිත් මල්ලි බබාව අරන් ගෙදර ගියාලු.
"මං ගිහින් බලලා එන්නම්"
"ඉන්න ටාරූ මාත් එන්නම්"
යුපුනුත් එයාගේ පොත වහලා දාලා නැගිට්ටා. මොකද තාමත් එයා මොන්ස්ටර් මල්ලිව දැක්කේ නෑ. ඊයේ ආවත් හරි කලින්ම ගිහින් තිබ්බ නිසා එයාට හරියට බලාගන්න උනෙත් නෑ.
"මටත් එන්න ඕන. අපි ඔක්කොම ගිහින් මල්ලිව බලමුද?"
තාලුජ යාළුවා එහෙම අහනකොට මුළු ක්ලාස් එකම නැගිට්ටා.
"හරි එහෙනම් අපි ඔක්කොම යමු. ගිහින් වෙන්නේ මොනවද කියලා බලමු"
තාරක එහෙම කියනකොට හැමෝම ලොකුම ලොකු මිෂන් එක්කට යනවා වගේ ඔලුව වැනුවා. එයාලටත් කුතුහලේ මල්ලිව බලන්න.
YOU ARE READING
SURYAWARNA | COMPLETED ✔️
Fantasy🚸 එච්චර හිතන්න එපා නිදහසේ කියවන්න (පොඩ්ඩක් හිතන්න..)
