*Because*
......
" Surprise~~~~"
ကတော့ချွန်ဦးထုပ်ကိုစောင်းလို့ ခရာကိုအားနဲ့မှုတ်လိုက်ကာ ခြေကားယားလက်ကားယားပုံစံဖြင့် အရှေ့ကပေါ်လာသော မင်ဟိုကြောင့် ဆွန်းဂွမ်ရေသောက်ရင်းမှ ဖူးကနဲမှုတ်ထုတ်လိုက်မိသည်။
"အံ့ဩသွားလား..."
ခြောက်လက်မလောက်ရှိတဲ့ကိတ်မုန့်ကို ထုတ်ပြရင်းသူပြောတော့ ဆွန်းဂွမ် မျက်စောင်းတစ်ချက်ထိုးကာ မေးစေ့တစ်ဝိုက်မှာ ပေနေသောရေစက်တွေကိုဖယ်သုတ်ပြီး ရေဗူးအား နေရာတကျပြန်ထားလိုက်သည်။
ထို့နောက်ဆိုဖာမှာသွားထိုင်လို့ ရုပ်သံအစီစဉ်တစ်ခုကိုဖွင့်လိုက်ချိန် မင်ဟိုက အရပ်ရှစ်မျက်နှာသို့လှည့်ပြီး ကြည့်နေသည်။
"ဟန်ဆိုးရော..."
"သွားပြီ"
ခပ်အေးအေးဖြေတယ်လို့ မင်ဟိုထင်ကောင်းထင်နိုင်ပေမယ့် ဆွန်းဂွမ်၏ရင်တွင်းမှအောင့်သပ်သွားတဲ့ခံစားမှုကို ကိုယ်တိုင်သာ သိပါ၏။
"ဘယ်ကိုလဲ..ဒီနေ့ရုံးပိတ်ရက်ပါ..."
ပြန်မဖြေပဲ ဖာသိဖာသာပဲနေလိုက်တော့ ပေါင်တိုဝတ်ထားတဲ့ ဆွန်းဂွမ်အား ပေါင်သားတွေရဲစက်သွားအောင်ရိုက်ချေလသည်။
"ဖြန်း!"
"အာ့!"
"ဟုတ်သားပဲ သူကပိတ်ရက်မှမရှိတာ 24/7 အမြဲအလုပ်ရှုပ်နေတာ..။ မင်းတို့က ရယ်တော့ရယ်ရသားနော် ကျောင်းတုန်းကကျ မင်းကစာမှစာပဲတစ်ချိန်လုံးလုပ်၊ အခုကျ ဟန်ဆိုးက အလုပ်မှအလုပ်ပဲ တစ်ချိန်လုံး...တကယ်ကို တူနိုင်လွန်းတယ်"
ခပ်ဟဟရယ်ရင်းပြောလာသော မင်ဟို့အား ဆွန်းဂွမ်စေ့စေ့မကြည့်ချင်ပါ။TVဖန်သားပြင်မှာပို့ထားသောအကြည့်ကို ကြမ်းပြင်သို့လွှဲလိုက်ပြီးနောက် ဆွန်းဂွမ်၏ မျက်ရည်တစ်စက်က ကြားခံမရှိ ကြမ်းပြင်သို့ ပေါက်ကနဲ လျောကျသွား၏။
"သူသွားပြီ... ငါ့ဆီက ထွက်သွားတာ.."
ထိုစကားကြောင့် ထိပ်လန့်သွားပုံရသော မင်ဟိုက Happy anniversaryဆိုသော ကိတ်မုန့်လေးတွင် ထိုးစိုက်နေပါသော ၃တိုင်မြောက်ဖယောင်းတိုင်ကို အောက်သို့လွှတ်ချမိခဲ့သည်။
