HIDING HIS DAUGHTER (UNDER EDITING)

CHAPTER 18

ANGELA'S POV

Lumapit sa 'kin si Jaiden kaya umatras ako ng umatras-hanggang sa naramdaman ko na 'yong pader sa likod ko. My back hit the cold marble wall, and I felt a shiver run down my spine.

Ano ba nasa isip ng lalaking ito?

My hands were shaking so bad I had to clench them into fists just to make them stop. "W-wag k-kang l-lalapit," nauutal na sabi ko sa kanya. My voice was barely audible, but I tried to make it sound strong-even though I was already breaking inside.

He kept walking closer, his eyes dark and intense, like a predator closing in on its prey. "Anong meron sa inyo ni James?" Malamig na tanong niya, at ramdam ko 'yong tensyon sa boses niya. It was the same tone he used to have when he was jealous back then.

I lifted my chin up high, trying to look brave. "Fiance ko siya," matapang na sabi ko at nalalabanan ang titig niya. I had to stand my ground-he can't see how much he still affects me.

F*ck, titig palang niya nanghihina na ko. My knees were already weak, and every time he looked at me like that, I wanted to just melt into his arms.

Sorry James pero ayokong magpatalo dito sa Kuya mo. Aba'y hindi ako papayag na ipakita sa kanya na nanalo siya.

"P-puwede ba u-umalis ka na dito? G-girl restroom ito," nauutal na sabi ko. Ngumisi lang siya saka naglakad ng naglakad papalapit sa 'kin-his steps were slow and deliberate, like he was savoring every second of this moment.

Napahinto ako ng wala na kong aatrasan! The wall was pressing against my back so hard it hurt, but the pain was nothing compared to what I was feeling inside.

Bwisit naman, pwede bang tumagos nalang ako dito sa pader na ito? Kaso buhay pa ko, e ayoko pa rin namang mamatay.

"ANO BA! UMALIS KA NA SABI PLEASE LANG!" madiing sabi ko sa kanya, my voice cracking now. I was trying so hard not to shout too loud-if I scream, people will hear us, and then what will they say when they see Jaiden here? Shet, dagdag problema talaga itong si Jaiden.

Teka Angela gumising ka! Bakit ba 'yan ang iniisip mo? Dapat kang matakot, hindi mag-isip ng kung ano-ano.

"I do not want," sabi niya at ngumisi saka mas lalong lumapit sa 'kin. Napapikit nalang ako, closing my eyes tight like that would make him disappear. Isang maling galaw nito makakatikim talaga sakin ng suntok itong si Jaiden.

Malamig ko siyang tiningnan saka ako naglakad para kunin yung bag ko sa sink-ayoko na dito, lalabas na ko. I just wanted to run away from him, from all of this mess.

Pero bago pa ako makalapit sa bag ko, hinawakan niya ang kamay ko kaya humarap ako sa kanya nang mabilis. Without thinking twice, I punched him square in the jaw. Napa-atras naman siya, holding his face with one hand while looking at me with surprise in his eyes.

Sabi na-isang maling galaw mo lang.

Lumapit ako sa kanya at patuloy ko siyang sinunsuntok-sa braso, sa dibdib, kahit saan basta maabot ko. Panay ilag naman ang ginagawa niya, parang ayaw niyang saktan ako pabalik. Bakit hindi na ko makabawi? Gusto ko pang manakit, gusto kong ibigay sa kanya lahat ng sakit na ibinigay niya sa 'kin.

Yung ginawa nila ni Catherine...Isang buwan akong hindi nakatulog ng maayos, umiiyak ako ng umiiyak. Kaya hindi ako papayag hanggat hindi ako nakakaisa pang suntok dito sa lalaking ito.

Nung nasa US nga pala ako, tinuruan ako ni Kuya Adrian kung paano makipaglaban. Sinabi niya sa 'kin na kailangan kong matuto para maprotektahan ko sarili ko at si Althea. Hindi ko inakala na gagamitin ko 'yon laban sa taong ito.