HIDING HIS DAUGHTER (UNDER EDITING)

CHAPTER 33

ANGELA'S POV

May naramdaman akong humahalik sa leeg ko, kaya dahan-dahan akong nagmulat ng mata. Agad kong nakita si Jaiden na mahigpit na nakayakap sa akin. Pakiramdam ko ay tamad na tamad ako; ramdam na ramdam ko pa rin ang matinding pagod mula kagabi. Ang bigat ng talukap ng aking mga mata.

"Jaiden," mahina at halos pabulong kong sabi, sabay hawak sa braso niya na nakaunan sa ilalim ng ulo ko. His warmth was so comforting, yet I knew I had to get up.

"Love, let's eat," malambing niyang sabi, at bahagyang hinigpitan ang yakap, as if he didn't want me to move.

"Anong oras na ba?" tanong ko, medyo naguguluhan pa. Hindi ko pa kasi lubos na nare-register sa isip ko ang oras. My body felt heavy, like it was glued to the bed.

"It's already 4:41 p.m.," sagot niya, at naramdaman kong bahagya siyang natawa sa likod ko. The realization hit me like a truck.

"Ano!" Gulat na gulat kong sabi, halos mapa-upo ako ng bigla. Tumawa lang siya ng mas malakas. Hapon na ba talaga? Naku, ang dami kong namiss na tulog. I can't believe I slept that long!

"You seem tired, that's why you've been sleeping all day," sabi niya. Sinamaan ko siya ng tingin. Paano ng gagawin ko, e hindi niya ko tinigilan hanggang seven ng umaga? Ang lakas ng trip ng lalaking 'to! Kung wala lang akong nararamdaman ngayon, matagal ko na siyang nabatukan.

Pilit akong bumangon, at nang subukan kong tumayo, ramdam na ramdam ko ang matinding sakit ng gitna ko. Tang*na naman, muntik na ng akong matumba! The pain shot up my spine. Buti na lang at mabilis si Jaiden at inalalayan niya agad ako, bago pa man ako tuluyang mapasalampak sa sahig.

"G*go ka, Jaiden! Anong ginawa mo sa 'kin?!" Naiiyak at halos pasigaw kong sabi sa kanya, pero mahina pa rin dahil sa panghihina.

"Hmm, are you going to repeat that? Are you going out without saying anything?" he asked, laughing at my obvious discomfort and expression. Talo talaga ako sa paggising. There was a mischievous glint in his eyes.

"Dalhin mo ako sa Cr!" utos ko sa kanya, walang pag-aalinlangan. Hindi ko na kaya ng maglakad mag-isa. My legs felt like jelly.

"Chromium is a chemical element with symbol Cr and atomic num-" Hindi niya natuloy ang sasabihin niya nang mabilis ko siyang binato ng unan na nasa tabi ko. Ang kulit niya talaga! Para naman kasing nakikipagbiruan pa sa ganitong sitwasyon! This is not the time for science jokes!

"Pagkatapos mo-" hindi ko natuloy ang sasabihin ko nang bigla niya ng hinalikan ako ng mabilis sa labi, saka niya ako binuhat ng pa-bridal style. Napakabilis ng pangyayari; I didn't even have time to react. He just swept me off my feet, literally.

Kumapit ako sa leeg niya ng mahigpit, at isinubsob ko rin ang mukha ko sa balikat niya. Argh, nakakalata talaga! Feeling ko, nanlalagkit din ako ng sobra. I desperately needed a shower.

Dahan-dahan niya ng binaba ako sa bathtub. Ang lamig ng marble sa likod ko. I shivered slightly, but it felt good against my warm skin.

"Papaliguan kita," sabi niya. Nakangisi din siya, at alam kong may balak itong lalaking ito. I knew that look all too well.

"Hindi, lumabas ka," mariin kong sabi, kahit medyo nanginginig ang boses ko. I just wanted some privacy.

"What?!" Gulat na gulat niyang sabi, na para bang nabigla siya sa request ko. He looked genuinely surprised.

"Labas," ulit ko, at sinikap kong tumingin ng direkta sa mga mata niya. I wanted to convey that I was serious.

"Ayoko, papaliguan lang kita, or sabay tayong maligo, puwede naman," pa-inosente niyang sabi, sabay ngisi ulit. Ang kulit niya talaga! He just won't give up.