White Lies

Get Together

"Kamusta na si Aga?"

"Lea.. naku gabi-gabi ka na dumadalaw ng ospital, baka ikaw naman mapagod at magkasakit niyan. Kami mananagot kay Aga niyan, sabihin di ka namin inaalagaan." Arlene chuckled.

"Sinasadya ko talaga. Para mainis si Aga, at wala na siyang ibang choice kundi gumising na." Lea smiled.

Arlene smile faltered.

"Pang 24th hour nya ngayon na walang yung sedation. Ang sabi ng doctor up to 48 hours under monitoring siya for brain activity. Bukas pala ng umaga ililipat na siya sa regular room."

"Mabuti naman, graduate na siya sa ICU."

Lea felt more than relieved.

"Oo nga eh, need nya na lang gumising. Tulog mantika pa naman yang kapatid ko." Arlene chuckled to lighten the mood.

"Umm.. Arlene. Nabanggit mo naaksidente si Aga  five years ago?"

"Ahh oo. Actually, hindi ganoon ka grabe yung physical effect sa kanya, yung emotional state nya talaga ang sobrang naapektuhan. Namatay yung pasahero niya that time, si Marco, childhood bestfriend niya. Si Marco yung mas napuruhan sa collission. Well sa case nga di ba ang tawag eh shotgun seat  kasi nga yun ang pwestong delikado kapag may banggaan. Instinct ng driver iiwas mo sarili mo. Pero alam mo Lea, sa case ngayon ni Aga, siya ung tinamaan. Sabi ng mga police, yung kabig na ginawa sa sasakyan eh para iligtas yung passenger seat. Wala naman siyang kasama that time. Kaya nili-link ng doctors yung past trauma nya kung bakit grabe yung nangyari sa kanyang damage."

"I am sorry. Hindi ko alam na may guilt trauma siyang dinadala."

"Alam mo naman yang kapatid ko, palangiti lang, loloko-loko, akala mo walang problema. Nag therapy pa nga yan, three years siyang nag-leave muna sa showbiz. Akala namin hindi na siya makakabalik."

"Teka, kumain ka na ba? Sumabay ka na sa akin hindi pa din ako nagdi-dinner eh. Dumerecho talaga ako agad  dito after ng taping ng blinds."

"Oo ba, anyway on the way na rin sila Almira dito para palitan ako, alam mo naman, kailangan may immediate family na naka standby in case may mangyari."

Lea smiled but it didn't reached her eyes. Arlene can see how Lea is holding up despite Aga's condition right now.

"Alam mo ba kung gaano kasaya si Aga nung binalita nya sa amin na sinagot mo na nga daw siya. Nung una walang naniniwala eh, kasi nga iniisip namin kaya madalas lang kayong magkasama para sa movie nin yong dalawa. Kaya gulat na gulat kami nung nagsend siya ng group picture nyo nila Richard, nagdinner ata kayo noon kasama yung PA mo."

"Noong araw lang din na yun nila nalaman na official na kami. Pero sa management hindi pa namin nasasabi. Ito naman ang nangyari sa kanya."

"Oh I am sorry, dinisclose ko sa doctor niya."

"Its okay. Besides, araw-araw na akong nakikita dito. People will talk about it. Nagpauna na rin naman ako sa management about sa amin ni Aga, na magiging issue dahilan ng pagdalaw-dalaw ko dito."

"Magiging okay rin ang lahat, bukas ililipat na siya sa regular room. Madadalaw-dalaw na siya. Sasabihin ko sa mga dadalaw na ingayan nila para mabwisit at gumising na." Arlene chuckled.

A nurse went closer and smiled.

"Ms. Arlene? Excuse me lang po, pero need lang kayo sa Admitting para sa transfer ng patient bukas ng umaga."

"Ah okay sige. Lea, asikasuhin ko lang muna to tapos sabay na tayo mag-dinner, kung okay lang sayo."

"Oo naman. Andito lang ako."

Arlene smiled as she follows the nurse to Admitting.

Lea stood closer to the viewing window. She smiled to see that Aga is no longer using a ventilator to breath.

A movement on her left caught her attention as she see a woman stood on the other end of the viewing window of Aga's room.

She revert back her eyes to Aga. A whimper was heared and Lea side glanced at the woman and saw she was crying.

Lea didn't read too much into it.

She could be a relative or...

She tried to side glanced again on the woman on her side as the former too looked at her the woman wiped her tears.

Recognition flashed in the face of the woman as she gave Lea a weak smile.

"Hi. Lea right?"

Lea hesitated for a moment. Of course people know her. Everybody knows her.

She smiled and nodded.

"I wish I could come earlier. Nung nabalitaan ko sa news yung nangyari kay Ags, gustong-gusto ko siyang puntahan para malaman ang kalagayan niya. Kaya lang may kailangan pa akong asikasuhin. Kamusta na siya?"

Lea bit her lip, not sure if she'll be telling Aga's condition to a complete stranger.

"Oh! I am Emilia by the way."

Lea's smile faltered as she diverts her eyes to Aga on ICU bed.

The woman followed Lea's gaze and looked at Aga as well.

"Sabi ko na kasi sa kanya huwag na tumuloy mag-drive pabalik ng Manila. Matigas ang ulo nya. Sa nangyari sa kanya ngayon, malamang malulungkot nito si Emily. Siguro kung hindi niya pinuntahan si Emily nung gabing yun, hindi mangyayari to."

Lea gripped her hands into fist, trying to control herself.

Putangina mo Aga, gumising ka na diyan. Wala akong balak magpaka-hostess sa get together ng mga babae mo.

---

🙃

#WhiteLies