"Renjunnie ရေ ဘတ်စကတ်ဘောပွဲ သွားကြည့်ရအောင်လို့"
ကျောင်းကလုပ်သည့် ဘတ်စကက်ဘောပွဲ ကြည့်ချင်သော်လည်း အဖော်မရှိ၍ Haechan က လာပြီး ဂျီကျနေခြင်းဖြစ်သည်။
"ကြည့်ချင်တာများ သွားလေ"
"အဖော်မရှိလို့ မင်းကို ခေါ်တာပေါ့ကွ"
သိသားပဲ။ သူကလည်း သွားမှမသွားချင်တာ။ ဒါပေမယ့် အခုက Haechan ကို နည်းနည်းညစ်ချင်လို့လည်းပါသည်။ပြိုင်ပွဲဆိုတာမျိုးကို သူလုံးဝမကြိုက်ပါ။ အားကစားပြိုင်ပွဲဆို ပိုဆိုး။ နှစ်ဖက်ပဲပြိုင်တာမို့ တစ်ဖက်က နိုင်ရင် တစ်ဖက်က ရှုံးမို့ သဘောမကျပါ။ ကိုယ်က တစ်ဖက်ဖက်ကို အားပေးပါကလည်း ကိုယ်အားပေးသည့် အဖွဲ့က ရှုံးတာမျိုး မကြိုက်၍လည်းဖြစ်သည်။ သူသည်အရှုံးကို လက်မခံနိုင်လို့ဟု Chenle က သူ့ကို ပြောလေ့ရှိသည်။ လက်ခံပါသည်။
"Jeno ကို အားမပေးတော့ဘူးလား။ Jeno က မင်းကို မျှော်နေလောက်မှာ"
Renjun နဲ့ ဟိုတလောက စကားပြောပြီးသည့်နောက် Jeno နဲ့ ပိုပြီးရင်းနှီးလာသည်။ Haechan မရှိသည့် အခါမျိုး၊ အတန်းအားသည့်အချိန်မျိုးဆို Jeno က သူ့အနားရောက်လာတတ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ရင်ခုန်စရာတွေ ပြောတတ်သည်မှအပ Renjun အနေခက်အောင် သိပ်မလုပ်ပေ။ ဒါပေမယ့် အခုတလောတော့ လေ့ကျင့်ရေးရှိတာမို့ သိပ်မတွေ့ဖြစ်ပေ။
နည်းနည်းသတိရသလိုလိုတော့ရှိသား။
"Lee Jeno သနားပါတယ် ။ နှလုံးသားမရှိတဲ့ သူကိုမှ ကြိုက်ရတယ်လို့"
"မင်း Mark Hyung ဆီသွားချင်တာနဲ့ပဲ ငါ့ကို မဟုတ်တမ်းတရားတွေ မစွတ်စွဲပါနဲ့"
Hyung ရော Jeno ရော Chenle ရော ဘတ်စကက်ဘောပွဲမှာ ပါဝင်ကြပြီး တစ်သင်းထဲဖြစ်သည်။
"မင်းကလည်း လိုက်ခဲ့ပါကွာ။ အခုဆို စတာ ဆယ့်ငါးမိနစ်လောက်တောင်ရှိပြီ"
အပူသည်ရုပ်ဖြစ်နေတဲ့ သူငယ်ချင်းလေးကို သနားတာမို့ အချိန်ဆွဲကာ မနှိပ်စက်တော့ဘဲ Renjun လိုက်ခဲ့ရသည်။ Hyung လည်း သူ့ချစ်သူမျက်နှာလေးမြင်ရင် အားရှိတာပေါ့။
"အားကစားပွဲဆို ကောင်မလေးတွေ တော်တော်ဆိုးတာ Renjun ရ။ ကစားသမားတွေနား ကောင်မလေးတွေ ဝိုင်းနေမှာ။ Hyung တောင် ငါနဲ့တွဲနေမှန်းသိလို့။ တရားဝင်တွဲတဲ့သူမရှိသေးတော့ Jeno ကိုဆို ပြောမနေနဲ့။ တအားကဲသဲနေမှာ"
