ကော်ဖီဆိုင်ကို Jeno နဲ့အတူ Jeno ကားနဲ့ လိုက်ခဲ့တာမို့ အိမ်ကို ပြန်တော့လည်း Jeno က လိုက်ပို့သည်။
"ကျေးဇူးပါ"
Renjun ကားပေါ်က ဆင်းလိုက်တော့ Jeno ကပါ ဆင်းလာသည်။ သူနဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်ထိ လျှောက်လာပြီးတော့မှ
"မနက်ဖြန်မှတွေ့မယ်။ ကျောင်းမှာကိုယ့်ကို ရှောင်မနေနဲ့ဦး"
"ဟင်... အင်း"
"ဒါက တံဆိပ်နှိပ်တာ"
စကားဆုံးတာနဲ့ Jeno နှုတ်ခမ်းက သူ့နဖူးပေါ် ဖွဖွလေးရောက်လာသည်။
ဒုတ်ခနဲ့ မြည်လာသော ရင်ခုန်သံကြောင့် သူလန့်သွားသည်။ ဒါက ရုတ်တရက်ဆိုတော့ လန့်သွားလို့ပါ။
ပြီးတော့ ရုတ်တရက်မို့ ပါးတွေနွေးလာတာ။
" သွား..သွားပြီနော်"
Jeno ကတော့ ပြုံးပြုံးကြီး။
*
Renjun သူအခန်းထဲရောက်တော့ ခုတင်ပေါ်ကို ဗုန်းခနဲ ပစ်လဲပစ်လိုက်ပြီး ပက်လက်လန်လျက် မျက်နှာကျက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ခုဏက အကြောင်း စဉ်းစားမိတော့ တစ်ကိုယ်လုံး ပူနွေးလာသည်။ ပြီးတော့ ဒေါသပါ နည်းနည်းထွက်လာရသည်။
ဒီ Lee Jeno က ဘာလဲ။ ရည်းစားဘဝတုန်းက သူ့လက်တောင် ကိုင်ရဲခဲ့တာမဟုတ်။
သေချာ စဉ်းစားကြည့်တော့ သူတို့နှစ်ယောက်က သေချာတောင် ချိန်းတွေ့ခဲ့ဖူးတာမဟုတ်ပေ။ ဖုန်းပြောတာမျိုးပဲရှိသည်။ အပြင် မှာ တစ်ခါချိန်းတွေ့တာတောင် အအေးဆိုင်မှာဖြစ်ပြီး ဘေးဝိုင်းမှာ သူငယ်ချင်းတွေရှိသည်။
ဒီလိုဆိုတော့လည်း Lee Jeno လေးက သနားစရာပဲ။
ဒါပေမယ့်လည်း အခုလို လက်ရဲဇက်ရဲဖြစ်လာတာဆိုတော့ ကြားထဲ ထားခဲ့တဲ့ ရည်းစားတွေအပေါ် အသားယူခဲ့တာပဲဖြစ်ရမယ်။ အဲ့လိုကျလည်း အမြင်ကပ်စရာ။
*
အိမ်ကလူတွေနဲ့စကားပြောသည့် အချိန်မှအပ သူသည် Jeno အနမ်းကို သတိရပြီး နေမထိထိုင်မသာဖြစ်နေရသည်။ ဘာဖြစ်လို့ဖြစ်နေမှန်းမသိဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားနေတာမို့ သူ့ကိုယ်သူ စိတ်တို လာရသည်။
ညအိပ်ရာဝင်တော့လည်း ကောင်းကောင်းအိပ်မပျော်ဘဲ နိုးလာလိုက် ၊ Jeno က နမ်းသွားတာကို သတိရလိုက် ၊ပြန်အိပ်သွားလိုက် ဖြစ်နေသည်။ မိုးလင်းခါနီးမှ မှေးခနဲအိပ်ပျော်သွားသည်။
*
Renjun သည် သူ့ရှေ့မြင်နေရသည့် မြင်ကွင်းကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်နေမိသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်သည် ပြာလဲ့လဲ့မြူမှုန်များဝေ့သီနေပြီး သူ့မျက်လုံးရှေ့တွင် အဝါရောင်နှင်းဆီခင်းကြီးရှိသည်။ လေပြည်က သယ်ဆောင်လာသည့် နှင်းဆီရနံ့တွေက ရနံ့အာရုံကို လှုပ်နှိုးသည့်အခါ သူက မနေနိုင်ဘဲ ပန်းတွေဆီပြေးသွားမိသည်။ ပြီးတော့ မြေပြင်ပေါ်ထိုင်ချကာ ပန်းပွင့်မွှေးမွှေးတွေကို အမြတ်တနိုးနမ်းရှိုက်နေမိသည်။
"Jun"
နောက်နားကခေါ်သံနဲ့အတူ သူက တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ ရင်ခွင်ထဲ ရောက်သွားရသည်။
Jeno ...
သူတိုးတိုးလေးရေရွတ်လိုက်သည်။
Jeno က သူ့ကို မျက်နှာချင်းဆိုင်ဖြစ်အောင် ဆွဲယူလိုက်ပြီး သူ့ပုခုံးတွေကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။
ပြီးတော့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ငုံ့ကိုင်းလာကာ သူ့နှုတ်ခမ်းရဲ့ ထောင့်စွန်းကို နမ်းလိုက်သည်။
ရင်တွေတဒိန်းဒိန်းခုန်လာတာကြောင့် သူ့မျက်လုံးတွေပွင့်လာရသည်။
Renjun သူ့ကိုယ်သူ ခုတင်ပေါ်ရှိနေတာသတိရသည်။ အိပ်မက်မက်နေတာပဲ။ သေစမ်း။ ဒီလောက်ကြီးကျ Huang Renjun ရေ။ သူ့ကိုယ်သူ ကျိန်ဆဲမိသည်။
ညကလည်း မိုးလင်းခါနီးမှအိပ်ပျော်သည့်အပြင် အိပ်ပျော်သည့် ခဏအတွင်းလည်း အိပ်မက်ပါမက်ရသည်။
သူ့ကိုယ်သူ Lee Jeno ကို ကြိုက်နေတာလားဟု သံသယဝင်စပြုလာသည်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပြန်စစ်ဆေးကြည့်သည်။
Jeno က သူ့ကို ချစ်ခဲ့သည်ဟုပြောသည်။ သူ့အချစ်ကို ရအောင်ကြိုးစားမည်ဟု ပြောသည်။ သူ့နဖူးကို နမ်းသည်။ စိတ်လှုပ်ရှားသွားတာက မမျှော်လင့်ထားသည့် အဖြစ်အပျက်တွေ ဆက်တိုက်ဖြစ်တာကြောင့်ဖြစ်မည်။
ပြီးတော့ အိပ်မပျော်သည်နှင့် ညက ဇာတ်လမ်းခဏကြည့်ပြီးမှ အိပ်ဖြစ်သည်။ ဇာတ်လမ်းထဲက scénario ကို စိတ်စွဲပြီး အိပ်မက်မက်တာဖြစ်ရမည်။
ကိုယ့်ဘာသာကောက်ချက်ချပြီး သဘောကျသွားသည်။ ဒါပေမယ့် အိပ်ရေးပျက်၍ စိတ်မကြည်ဖြစ်ရသည်။
