Renjun တစ်ယောက် Haechan နဲ့ ချိန်းထားသည်မို့ ကော်ဖီဆိုင်က စောင့်နေသည်။ Haechan က ဒီနေ့မှ နောက်ကျနေသည်။ ဆိုင်ကဖွင့်နေသည့် သီချင်းက ရည်းစားဟောင်းကို သတိရပြီး နောက်တစ်ခေါက် ပြန်ကြိုးစားချင်သည့်သည့်အကြောင်း မို့ Jeno ကို သတိရမိပြန်သည်။
Jeno နဲ့က မနေ့က ပွဲပြီးကတည်းက မတွေ့ရသေးပေ။ ကစားသမားတွေက ပွဲပြီးတော့ အောင်ပွဲခံ စားသောက်ကြသည်မို့ မတွေ့ရပေ။ စားပွဲပြီးတော့ Jeno က သူအရက်မသောက်ထားသည့်အကြောင်း သက်သေပြဖို့ လူကိုယ်တိုင်လာမည် တကဲကဲလုပ်နေတာမို့ တားရသေးသည်။ လူတော့ မတွေ့ရပေမယ့် ဖုန်းတော့ပြောဖြစ်သည်။ ဒီနေ့က ကျောင်းပိတ်ရက်ပေမယ့် မနက်ခင်းက Haechan နဲ့ ချိန်းထားတာမို့ နောက်မှ Jeno နဲ့တွေ့ရမည်။
"ညီမနဲ့က တကယ်မဖြစ်နိုင်ဘူးလား Oppa"
သူ့အတွေးထဲမျောနေစဉ် အသံတစ်ခုက နှောင့်ယှက်လာသည်။
"အစ်ကိုက Renjun နဲ့ တွဲနေပြီ"
Jeno အသံ။
သူတိတ်တိတ်နားထောင်နေလိုက်သည်။
"စီနီယာ Renjun က ဒီတစ်ခါရော တကယ်ဟုတ်ပါ့မလား။ အရင်တစ်ခါကလို ဖြစ်ခဲ့ရင်ရော"
"အစ်ကိုက ဒီတစ်လျှောက်လုံး Renjun ကိုပဲ ကြည့်လာတာ။ နောက်ဆိုလည်း သူ့ကိုပဲ ကြည့်ပြီးနေမှာမို့ Eun Byeol လည်း အစ်ကို့အပေါ် စိတ်ပြတ်သင့်ပြီ"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ"
"အရင်က မင်းကို အစားထိုးခဲ့သလို ဖြစ်ခဲ့တာ တကယ်ကို တောင်းပန်ပါတယ်"
"ရပါတယ်"
"Eun Byeol က အစ်ကို့ထပ်ပိုပြီး အဆင်ပြေတဲ့သူနဲ့တွေ့မှာပါ"
စကားနားထောင်နေတုန်း ဖုန်းမြည်လာတာကြောင့် ဖုန်းကိုင်လိုက်သည်။
"Renjunna ငါ ဆေးရုံမှာ"
ဆိုတဲ့စကားကြောင့် ဘာကိုမှ သတိမရဘဲ Haechan ပြောတဲ့ ဆေးရုံဆီအပြေးလာခဲ့သည်။ Jeno ရဲ့ အံ့ဩနေတဲ့ မျက်ဝန်းတွေကို ပြုံးပြရုံသာတတ်နိုင်ပြီး taxi ပေါ် အလျင်စလို တက်ခဲ့ရသည်။
Taxi ပေါ် ရောက်ကတည်းက ရွာသောမိုးသည် ဆေးရုံရောက်တော့ တော်တော်လေးသည်းလာသည်။ ဆေးချိတ်ထားကာ ဆေးရုံခုတင်ပေါ် လဲလျောင်းနေသည့် Haechan နားသွားလိုက်သည်။ သူအနားရောက်တာနဲ့ Haechan က မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်သည်။
