"ဟိုဆော့ အဲ့မှာဘာရပ်လုပ်နေတာ"
"ဟမ် ဒီမှာလာကြည့်"
ဂျောင်ကုလဲ ဟိုဆော့ရပ်ကြည့်တဲ့နေရာသွားပြီး
ကြည့်လိုက်တော့ ခွေး၂ကောင် မိတ်လိုက်နေတာ
"ဟာ ဘာတွေကြည့်နေတာ စောက်ရှက်လဲမရှိဘူး"
"ဘာတွေပြောနေတာ အဲ့ခွေးဖင်ပူးတာ
ကြည့်တာမဟုတ်ဘူး မျက်လုံးကိုအရှေ့နည်းနည်း
ကျော်ကြည့်လိုက်"
"ချွဲမီနာ မဖြစ်သေးပါဘူး သွားအုန်းမယ်"
မမအပြင်တွဲနေတဲ့ မီနာ ကျောင်းပေါက်ဝကြီးမှာ စကားများနေပုံပဲ သူမနားပြေးသွားလိုက်တယ်
"ဘာဖြစ်နေကြတာ"
"Jeon... သူတို့လေ Jeonကြောင်းပြောနေကြလို့
မကြိုက်ဘူးမပြောနဲ့ပြောလို့တဲ့ မီနာကိုလင်တရူးတဲ့"
ဂျောင်ကု၏စိတ်ထဲတွင်တော့ သူတို့ပြောတာ
မှန်နေတာပဲလေ အဲ့တာရန်ဖြစ်စရာလိုလို့လား
"ထားလိုက်ပါကွာ လာအတန်းတက်ရအောင်"
"Jeonပြောလို့ နင်တို့သက်သာသွားတယ်မှတ်"
သူတို့၂ယောက်လဲ ကျောင်းထဲဝင်လာလိုက်တယ်
ဟိုဆော့လဲ သူ့အစ်မကြောင်းတွေးမိပြီး ဝမ်းနည်းမိပြန်ရော အစ်မက ဂျောင်ကုကို ဘယ်လောက်ထိ
ချစ်တယ်ဆိုတာသူအသိဆုံးမလို့
.
.
.
.
.
.
.
.
"Noona"
ဂျောင်ကုကျောင်းကပြန်လာတော့ မမကသူ့အခန်း
ရှေ့က ဝန်ရံတာမှာပန်းချီဆွဲနေလို့ ပြုံးမိပြီး
ကျောပိုးအိတ်ကို အိမ်ကူအန်တီကြီးပဲ အခန်းထဲ
သွားထားခိုင်းလိုက်တယ် သူကတော့ မမဆီ
အပြေးလေးတက်လာခဲ့လိုက်တယ်
သူခေါ်လိုက်တော့ လှည့်ကြည့်လာပြီး မျက်စောင်းထိုးခံလိုက်ရတယ် သူဘာလုပ်ထားမိပါလိမ့်
"ဘာဖြစ်နေတာလဲ"
"မင်း ဟိုကောင်မလေးနဲ့မဖြတ်သေးဘူးလား"
"ဒီတစ်လပြီးရင်ဖြတ်မှာပါဗျာ"
"တစ်လကလဲ ဆယ်နှစ်လိုပဲ သဝန်တိုရလွန်းလို့
ရူးမတတ်ပဲ မင်းသိလား"
ဂျောင်ကု မမခါးလေးကိုဖက်ရင်း
မမကိုစိုက်ကြည့်လိုက်တယ်
