Jungkookသူ့ဘေးကခုံမှာ မေ့မြောနေတဲ့ ထယ်ယောင်းကို ကြည့်ကာ သူရင်ကျိုးမိတာအမှန်ပဲ သူ့ရဲ့အတ္တတွေ လောဘတွေက ထယ်ယောင်းကိုနစ်နာသူဖြစ်စေခဲ့သလို အများကြီးလဲထိခိုက်ခဲ့မိတယ်
အတွေးတွေနယ်လွန်တာကိုခဏရပ်ကာ ကားကိုအရှိန်တင်ကာ အမြန်မောင်းမိနေတော့တယ် သူ့တို့ရဲ့ရင်သွေးကို သူကိုယ်တိုင်သတ်လိုက်မိတာမို့ တစ်ဦးတည်းကျန်တဲ့ ထယ်ယောင်းကိုတော့ သူလက်မလွှတ်နိုင်ဘူး
သေရမယ်ဆိုတောင် သေမဲ့သူက သူပဲဖြစ်ရမယ် သူကအမှားအများကြီးလုပ်ထားမိတဲ့သူဖြစ်နေလို့ပဲ
.
.
.
.
.
ထယ်ယောင်း လုံးဝကြီးမေ့မြာသွားတာမျိုးမဟုတ်ဘူး
သူ့မှာအသိစိတ်ရှိသေးတယ် နောက်ဆုံးအနေနဲ့
သူ့မှတ်ဥာဏ်ထဲမှာ ဒီအရာတွေကို သေတဲ့အထိ မှတ်မိသွားချင်တယ်
သူ့ဘေးကကားမောင်းခုံမှာ မောင်းရင်ငိုနေတဲ့ ဂျွန်ကို
သူတစ်ချက်တစ်ချက်ကြည့်မိတယ် အမှန်တိုင်းပြောရရင် ဂျွန်ကိုသူမုန်းချင်တယ် မုန်းမရဘူး ဂျွန်ရဲ့မျက်ရည်တွေကိုတော့ ထယ်ယောင်းမကြိုက်ပါ အထူးသဖြင့် သူ့ကြောင့်ကျတဲ့မျက်ရည်တွေကိုပေါ့
.
.
.
.
.
ဂျောင်ကုစိတ်အရမ်းပူလွန်လို့ ကားကိုရှိသမျှအရှိန်နဲ့ မောင်းနေမိတယ် အတွေးထဲမှာ သူ့ကိုယ်သူလဲ အပြစ်တင်လိုက် အပြင်ကစီးကျလာတဲ့ မျက်ရည်တွေကို သုတ်လိုက်နဲ့ ကားကိုမောင်းနေတာ သူ့စိတ်အထင်
ဒီနေ့မှလမ်းကကားကြပ်နေသလို ကားကပါ
နှေးနေတယ်လို့ ခံစားမိနေတယ်
အဲ့အချိန် သူ့တို့ကားအရှေ့ကို ပိတ်ရပ်လာတဲ့ ကားတစ်စီး သေချာကြည့်လိုက်တော့ ဟိုဆော့ရဲ့ကားဖြစ်နေတယ် ဂျောင်ကုလဲဒေါသထွက်ထွက်နဲ့ ဟွန်းတွေသာ ပိတ်တီးနေတယ်
"မင်းကား အရှေ့ကနေဖယ်စမ်း!"
"မဖယ်နိုင်ဘူး မင်းကြောင့် မင်းကြောင့်~"
သူ့ကိုပြောရင် ထိုင်ငိုသွားတဲ့ ဟိုဆော့ကြောင့် ဂျောင်ကု
ကားပေါ်ကဆင်းကာ ဟိုဆော့ကိုဖယ်ထုတ်ဖို့သွားလုပ်တော့သည်
"မင်းပြောစရာရှိ နောက်မှပြော ဖယ်ပေးပါကွာ
ငါအနူးညွှတ်တောင်းပန်နေတာ မင်းလိုချင်တာ
ဒါမျိုးမလား ဖယ်ပေးပါ ထယ့်အသက်အတွက် အရေးကြီးနေလို့ပါ"
