ထယ်ယောင်း ခေါင်းကနေ တဆစ်ဆစ်ထိုးကိုက်လို့ နားထင်ကိုဖိထားရင် အိပ်ယာကနေထထိုင်လိုက်တယ်
ဘယ်လောက်ကြာအောင် သူမေ့သွားလဲမသိဘူး
ခေါင်းကပတ်တီးကိုထိမိတော့ ဘယ်ဘတ်ရင်အုံကနေ
တဆစ်ဆစ်နဲ့နာကျင်ရပြန်သည်
ထယ်ယောင်းအတွေးထဲမြောနေတုန်း တံခါးပွင့်လာလို့
လှမ်းကြည့်တော့ သူမျှော်လင့်နေတဲ့လူမဟုတ်ပဲ
ဂင်ထယ်အင်းဆိုတဲ့အမျိုးသမီးဖြစ်နေလို့ စိတ်ပျက်သွားရတယ်
"အိုး တို့ကိုမတွေ့ချင်နေမှန်းသိပါတယ် အဲ့လောက်ထိစိတ်ပျက်မသွားပါနဲ့ မျက်နှာလှလှလေးက မျက်နှာပျက်သွားတော့ ကြည့်ရဆိုးလို့ပါ"
ထယ်ယောင်းဘာမှမပြောတော့ပဲ အိပ်ယာထပ်ပြန်လှဲကာ တစ်ဖက်ကိုစောင်းကာအိပ်လိုက်တယ် သူဒီကနေ
အမြန်ဆုံးထွက်သွားဖို့လုပ်မှာမို့ ထပ်ပြီးဘယ်သူနဲ့မှ
ပြဿနာမဖြစ်ချင်တော့ပါ
"အေးဆေးနားပါ Jeonကတက်ကြည့်ခိုင်းလို့ တို့ကလာကြည့်ရုံပဲ"
ပြောပြီးထွက်သွားတဲ့သူမကျောပြင်းကိုကြည့်ရင် မျက်ရည်တွေကထိန်းမရတားမရစွာ ကျလာတယ်
သူ့ကိုတောင် သူ့ယောင်္ကျားဖြစ်သူက လူကိုယ်တိုင်တောင် လာမကြည့်တော့ဘူးပေါ့ တခြားမိန်းမတစ်ယောက်ကိုပဲ လာကြည့်ခိုင်းရတဲ့ထိ သူကအရေးမပါတော့ဘူးလား
ခင်ဗျာက ဒါမျိုးဆက်ဆံတော့လဲ ကျွန်တော်က ဘာလို့ ချစ်ပြနေစရာလိုသေးလို့လဲ ကျွန်တော်ဝဋ်ကြွေးတွေ
မကြေအချင်ဆပ်ပြီး အမြန်ဆုံးခင်ဗျာဆီက ထွက်သွားမှာမို့ ခင်ဗျာကြိုက်သလိုသာလုပ်တော့
.
.
.
.
.
.
.
ထယ်ယောင်း ခေါင်းကဒဏ်ရာကြောင့် ၅ရက်လောက်နားနေရတယ် အဲ့အတွင်းလဲဂျွန်က တစ်ခါလေးတောင် လာမကြည့်သလို သတင်းလဲလာမမေးဘူး
အိမ်တော်ထိန်းကိုမေးကြည့်တော့ အောက်ထပ်မှာ
ဟိုအမျိုးသမီးနဲ့ရှိတယ်ဆိုပဲ တော်ရုံပဲသတ်လဲရပါတယ်ဗျာ
"ဟယ် ထယ်ယောင်း သက်သာလို့လား အပေါ်မှာမနေဘူး အောက်ဆင်းလာနေတယ်ကွယ်"
"ထယ် အညောင်းမိလို့ပါ ထယ့်တွက်ခေါက်ဆွဲပြုတ်ပေးပါနော် အမဲသားလေးနဲ့"
